“Terroriste zet België voor schut”. “Staatsveiligheid verliest Fehriye Erdal uit het oog”. “België slaat internationaal een modderfiguur na de vlucht van Fehriye Erdal”. “Een land dat terroristen kwijtspeelt”… De perscommentaren liegen er niet om.

Het voorval dreigt – na de ontsnapping van Marc Dutroux bijvoorbeeld - de zoveelste wrange Belgenmop te worden.

Dinsdag werd Erdal veroordeeld tot vier jaar effectieve gevangenisstraf en de rechtbank van Brugge beval haar onmiddellijke aanhouding. Maar, de vogel was gevlogen.

In 1999 werd Erdal in een appartement in Knokke opgepakt. De speurders vonden er wapens, explosieven en vervalste paspoorten. Ankara vroeg meteen de uitlevering vanwege haar aandeel in een aantal (politieke) moorden, maar België weigerde daarop in te gaan omdat de doodstraf toen nog werd uitgevoerd in Turkije. Intussen werd de doodstraf er afgevoerd (als onderdeel van de hardnekkige Turkse pogingen om lid te mogen worden van de Europese club) en werd opnieuw om uitlevering verzocht. Maar België wilde Erdal eerst zelf voor de rechter brengen wegens verboden wapenbezit en terroristische bendevorming. In afwachting van haar proces kreeg Erdal in ons land een onderduikadres en huisarrest.

Laten we wel wezen: Erdal is geen doetje, geen Turkse Robin Hood. Al wordt ze hier en daar wel zo voorgesteld. Zo spreekt de VRT met nauwelijks verholen sympathie over “de Turkse activiste”… Als het gaat over Vlaamse activisten zijn ze heel wat minder genuanceerd of terughoudend, dan heeft de rode staatszender altijd de “extreem-rechts”-etiketjes bij de hand… ook al zijn dat in vergelijking met de leden van het “Turkse Revolutionair Volksbevrijdingsfront” (DHKP-C) brave koorknapen. Maar dat even terzijde.

En nu dus, heeft Erdal de benen genomen. Samen met haar kompaan Musa Asoglu, die in Brugge de zwaarste straf (6 jaar) had gekregen. Erdal en Asoglu stapten gewoon op de bus. De Staatsveiligheid raakte vast in het verkeer en het spoor bijster. Het lijkt weggeknipt uit een of andere slapstickfilm, maar in België is de realiteit vaak straffer dan de fictie. In de officiële dienstmededeling heet het laconiek dat Erdal “zich aan het toezicht onttrok”…

“Was het nonchalance, verslapte aandacht, omdat er al die jaren niets was gebeurd? Of is het een bewuste daad geweest?”, vraagt Luc Van der Kelen zich af in Het Laatste Nieuws. “Een deal om haar wel te veroordelen maar de kans te bieden om te ontsnappen aan het Turkse gerecht?” Een interessante vraag. “Wij zijn dus”, zo gaat Van der Kelen verder, “het land dat terroristen niet alleen bescherming biedt, maar nu ook laat lopen”.

Intussen schuiven Binnenlandse Zaken (Patrick Dewael), Justitie (Laurette Onkelinx) en Staatsveiligheid de hete aardappel naar elkaar toe. Gunther Vanpraet stelt in Het Nieuwsblad dé hamvraag: “Als de Staatsveiligheid al geen gekende terroristen in de gaten kan houden, waar zijn ze dan wel mee bezig?” Goeie vraag. Mogen we even helpen? Met het bespioneren van het Vlaams Belang, met de aanwezigheid op onschuldige kwis- of debatavonden van de partij, of cantussen van KVHV of NSV…?

Klik hier en lees meer in 'In de media'.

• Trefwoorden:
  
  justitie, justitie, Laurette Onkelinx, Patrick Dewael, Brugge