Een ontsnapping uit de gevangenis of een gesloten jeugdinstelling? Niemand kijkt er nog van op. We hebben er het voorbije jaar al zoveel te slikken gekregen. Alles went. En toch…
Zoals u vrijdag al kon vernemen op onze webstek, nam Jamal E.K. de benen in Mol. Jamal is amper 17, maar heeft een strafblad om u tegen te zeggen: handtasdiefstallen, autodiefstallen, gewapende overvallen, brutale verkrachtingen. Zijn ontsnapping is een nieuwe blamage voor Justitie en Filip Dewinter aarzelde vorige week niet om dat nog eens goed in de verf te zetten. Omdat Justitie een opsporingsbevel van de gevaarlijke gangster weigert te verspreiden, gooide Dewinter een foto van de jonge crimineel op zijn website. Justitie spreekt van een ‘provocatie’, want de voorman van Vlaams Belang overtreedt daarmee de wet die stelt dat jonge criminelen ‘beschermd’ moeten worden. En hoe zit het met de bescherming van onze samenleving?
De Morgen bracht afgelopen weekend een hallucinant relaas van de feiten.
Na een reeks van andere misdrijven, waarvoor hij meermaals werd opgepakt maar nauwelijks gestraft, werd Jamal een serieverkrachter. Zijn jongste slachtoffer was 16, zijn oudste 83. Je zal ons niet horen beweren dat zijn ouders hem die criminaliteit met de paplepel hebben aangeleerd, dat het in zijn genen zit of dat hij als jonge vreemdeling voorbestemd was tot een criminele carrière. Dat is natuurlijk onzin. Niet elke vreemdeling is een crimineel en niet elke crimineel een vreemdeling!
Onze woede richt zich vooral op een wereldvreemde Justitie in ons land die blundert en blijft blunderen. Want niemand kan begrijpen hoe iemand als Jamal nog altijd in een jeugdinstelling zat en niet in de gevangenis. Meester Liliane Verjauw, advocate van één van de getraumatiseerde slachtoffers, windt er geen doekjes om: “Het is toch onvoorstelbaar dat iemand als de Kleine Piraat nog als een minderjarige wordt beschouwd. Hij heeft mensen beroofd, overvallen, gemolesteerd, verkracht…”
Onbegrip en verbijstering ook bij de slachtoffers van Jamal. “Ik heb nog geen oog dichtgedaan sinds hij uit de jeugdgevangenis ontsnapt is”, zegt een vrouw anoniem in de krant (De Morgen, 17.02.07). “Die gast woont hier in de buurt. Stel je voor dat ik hem op straat tegenkom, ik krijg een hartaanval. Of wat als hij mij weet wonen? Mijn naam en adres staan in het gerechtelijk dossier. Ik heb het nagevraagd, als verdachte had hij het recht om dat in te kijken…” Bij de politie weerklinkt alleen maar frustratie over het lakse optreden van Justitie. “Hij gaat altijd verder en verder, hij wordt steeds brutaler. Elke keer als je denkt dat je nu het ergste wel gezien hebt, doet hij er nog een schep bovenop. Ik vrees dat hij echt tot alles in staat is en ik ben duidelijk niet de enige die er zo over denkt…”
Advocate Liliane Verjauw: “Hij is totaal losgeslagen, een tijdbom. Als er nu niet keihard wordt opgetreden, eindigt hij als moordenaar.”
“Het hele Antwerpse politiekorps weet hoe gevaarlijk hij is. Voor de Kleine Piraat is het al veel te laat om er in Mol nog een batterij sociaal assistenten op af te sturen. Het komt er nu op aan om de maatschappij tegen hem te beschermen.” Dat denken wij er ook over. En wat gij?