-
Memoires van een loodgieter
16.05.2012 • Memoires van een loodgieter
Jean-Luc Dehaene heeft zijn memoires gepubliceerd. Een vette turf van bijna 1000 bladzijden en dus zullen er hier en daar wel interessa... -
Terug naar Belgische frank?
15.05.2012 • Terug naar Belgische frank?
‘Indien de federale regering tegen 2015 een begroting in evenwicht wil, zal de Belgische staat 11 miljard euro extra moeten besparen’, ... -
Taxi voor criminelen
15.05.2012 • Taxi voor criminelen
Justitie blijft altijd goed voor een straf verhaal op tijd en stond. Zo bericht P-magazine deze week (vandaag overgenomen in Het Laatst... -
Ambras in Arendonk
14.05.2012 • Ambras in Arendonk
Afgelopen weekend kwam het in het open asielcentrum in Arendonk tot zware incidenten tussen Afghanen en Tsjetsjenen die naar het centru... -
Verhofstadts, Stevaerts en Letermes erfenis
14.05.2012 • Verhofstadts, Stevaerts en Letermes erfenis
Noël Slangen heeft dit weekend een verklaring gezocht voor de neergang van de traditionele partijen (SP.a, Open VLD en vooral CD&V), ma... -
Stappen Grieken eruit?
14.05.2012 • Stappen Grieken eruit?
Hebt u nog wat oude Griekse Drachmen in huis? Hou ze nog even bij, want dat kan binnenkort misschien nog van pas komen als je op vakant... -
De N-VA en het cordon
12.05.2012 • De N-VA en het cordon
Bart De Wever mag volgens de peilingen bij de komende verkiezingen in Antwerpen afstevenen op een overwinning, veel schiet de kiezer d...
Nieuws op vlaamsbelang.org
Opnieuw het bed in?
28 september 2008 • 11.29u
Toen de CD&V-top zich een week geleden uiteindelijk voor de keuze geplaatst zag tussen het Vlaams kartel en de Belgische postjes, koos ze traditiegetrouw voor het laatste. Een keuze die dit weekeinde door een strikt gedirigeerd CD&V-congres werd bevestigd en geformaliseerd.
Zoals reeds gezegd, was het een voorspelbare gang van zaken. Voor CD&V is het kartel immers nooit meer geweest dan een instrument om opnieuw aan de macht te geraken. Eens daar beland en genesteld, had men de N-VA niet echt meer nodig. Als het erop aankwam, werd de kleine kartelpartner door de Belgische staatspartij dan ook bedankt voor bewezen diensten. In een column op de nationale partijwebstek van de N-VA (24.09.2008) verwoordde volksvertegenwoordiger Sarah Smeyers (N-VA) haar ontgoocheling als volgt: “De teleurstellende woorden van premier Leterme doen me denken aan het gezegde: ‘De Moor heeft zijn werk gedaan, hij mag nu gaan’. CD&V en N-VA hebben samen het politieke marktleiderschap in Vlaanderen veroverd. Het Vlaams kartel werd de dominante kracht in Vlaanderen. Doordat we samen paars braken werd Leterme in 2004 Vlaams minister-president, in 2007 federaal premier. De N-VA heeft zijn werk gedaan, de N-VA mag nu gaan.” Een analyse waar weinig tegen in te brengen valt…
De ‘grote staatshervorming’ – waarvoor destijds het kartel (officieel dan toch) werd opgericht – is ondertussen verder af dan ooit, wat nu ook door de N-VA openlijk wordt erkend. In die optiek kan men natuurlijk moeilijk anders dan vaststellen dat de partij gedurende maanden en zelfs jaren vooral veel tijd heeft verspild. “De poging om via het kartel voldoende politieke power te ontwikkelen om een staatshervorming te forceren, is mislukt”, zo geeft ook Bart De Wever toe, wanneer De Standaard hem dit weekeinde confronteert met de vraag of heel de N-VA-strategie van de voorbije vijf jaar heeft gefaald.
Wie dacht, of minstens hoopte, dat de N-VA nu wel had geleerd dat “Belgische staatsmannen geen mannen zijn waarop men staat kan maken”, vergist zich helaas. Volgens De Wever rest de N-VA immers niets anders dan zich klaar te maken voor een volgende poging en daar is hij naar eigen zeggen “trouwens niet zo pessimistisch over.” Concreet en kras: “Ik wil ooit weer in bed belanden. Met wie kan ik dat? CD&V is toch de meest logische partner?”
Eigenaardige logica!
Zoals reeds gezegd, was het een voorspelbare gang van zaken. Voor CD&V is het kartel immers nooit meer geweest dan een instrument om opnieuw aan de macht te geraken. Eens daar beland en genesteld, had men de N-VA niet echt meer nodig. Als het erop aankwam, werd de kleine kartelpartner door de Belgische staatspartij dan ook bedankt voor bewezen diensten. In een column op de nationale partijwebstek van de N-VA (24.09.2008) verwoordde volksvertegenwoordiger Sarah Smeyers (N-VA) haar ontgoocheling als volgt: “De teleurstellende woorden van premier Leterme doen me denken aan het gezegde: ‘De Moor heeft zijn werk gedaan, hij mag nu gaan’. CD&V en N-VA hebben samen het politieke marktleiderschap in Vlaanderen veroverd. Het Vlaams kartel werd de dominante kracht in Vlaanderen. Doordat we samen paars braken werd Leterme in 2004 Vlaams minister-president, in 2007 federaal premier. De N-VA heeft zijn werk gedaan, de N-VA mag nu gaan.” Een analyse waar weinig tegen in te brengen valt…
De ‘grote staatshervorming’ – waarvoor destijds het kartel (officieel dan toch) werd opgericht – is ondertussen verder af dan ooit, wat nu ook door de N-VA openlijk wordt erkend. In die optiek kan men natuurlijk moeilijk anders dan vaststellen dat de partij gedurende maanden en zelfs jaren vooral veel tijd heeft verspild. “De poging om via het kartel voldoende politieke power te ontwikkelen om een staatshervorming te forceren, is mislukt”, zo geeft ook Bart De Wever toe, wanneer De Standaard hem dit weekeinde confronteert met de vraag of heel de N-VA-strategie van de voorbije vijf jaar heeft gefaald.
Wie dacht, of minstens hoopte, dat de N-VA nu wel had geleerd dat “Belgische staatsmannen geen mannen zijn waarop men staat kan maken”, vergist zich helaas. Volgens De Wever rest de N-VA immers niets anders dan zich klaar te maken voor een volgende poging en daar is hij naar eigen zeggen “trouwens niet zo pessimistisch over.” Concreet en kras: “Ik wil ooit weer in bed belanden. Met wie kan ik dat? CD&V is toch de meest logische partner?”
Eigenaardige logica!
-
Trefwoorden:
Yves Leterme
