 
Geďnstitutionaliseerde straffeloosheid
01.12.2008 12.17u - Decennialang reeds kampt dit land met een nijpend tekort aan gevangeniscellen. In plaats van bij te bouwen, kozen de opeenvolgende regeringen ervoor de straffeloosheid steeds verder op te drijven. Straffen tot drie jaar (straffen dus waarvoor men echt al iets ernstigs moet hebben misdaan) hoeven niet langer meer worden uitgezeten. Andere maatregelen om de overbevolking in de gevangenissen te bestrijden, zijn de vervroegde invrijheidstelling die eigenlijk een recht is geworden in plaats van een gunst, alternatieve straffen en het systeem van het elektronisch toezicht. Of de voorwaarden nageleefd worden, is een ander paar mouwen.
Zo lopen er momenteel niet minder dan 1.550 veroordeelde criminelen vrij rond, in afwachting van een enkelband. “In de strijd tegen de overbevolking heeft Justitie een nieuw concept ontwikkeld: de wachtstraf. Het systeem is eenvoudig: als er geen plaats is in de gevangenis en er is ook geen elektronische enkelband vrij, dan stuur je de veroordeelde gewoon naar huis en vraag je hem om een tijdje braaf te zijn”, zo stelt Steven De Bock in Het Nieuwsblad. Bovendien laat ook de controle op het elektronisch toezicht grondig te wensen over. Zelfs de controleurs bevestigen vandaag dat zij hun werk niet geloofwaardig kunnen doen, “met straffeloosheid tot gevolg”. Een en ander is trouwens de rechtstreekse aanleiding voor de acties die de personeelsreden van deze Justitiehuizen vandaag voeren.
Celstraffen tot drie jaar hebben daardoor een vreemde neiging tot verwateren gekregen, zo merkt De Bock nog op: “Ze zijn door de opeenvolgende justitieministers steeds verder uitgehold, ingekort en omgebouwd, tot er bijna niets meer van overblijft. Tot grote ergernis van de rechters, tot frustratie van de politiemensen, tot onvrede van de samenleving en tot jolijt van de betrokken criminelen.”
Brice De Ruyver, professor aan de Universiteit Gent, noemt in een reactie de huidige situatie “compleet onwenselijk”: “De hele rechtsgang doorlopen duurt zo al lang genoeg. Maar als de strafuitvoering nu ook nog eens maanden op zich laat wachten of zelfs niet gebeurt, dan is er iets fout. (…) Intussen wordt een indruk van straffeloosheid gecreëerd.” Spijtig dat we zulke taal niet hebben gehoord toen De Ruyver veiligheidsadviseur van Verhofstadt was en onder PS-minister van Justitie Laurette Onkelinx in dit land het meest linkse en lakse veiligheidsbeleid ter wereld werd geïnstalleerd… Als we ons goed herinneren, zat CD&V toen in de oppositie en stelde zij dat falende beleid met de regelmaat van een klok aan de kaak. Nu diezelfde partij in de figuur van Vandeurzen de minister van Justitie levert, blijft de linkse en lakse aanpak echter gewoon gehandhaafd. In plaats van eindelijk werk te maken van het beloofde veiligheids- en strafuitvoeringsbeleid, houdt Justitie zich in dit land nog altijd liever bezig met het vervolgen van Vlaams-nationale politici.
Lees ook de persmededeling.
Wat gebeurde er dag op dag 11 jaar geleden op 1 december? Klik hier. |
Start
Fr En De Persinfo 12 maart 2010 · 04.44u
