 
Turken weigeren integratie
27.01.2009 15.25u - Dezer dagen staat het integratiedebat bij onze oosterburen opnieuw volop in de publieke belangstelling. Aanleiding daarvoor is een studie van het Berlijnse Instituut voor Bevolking en Ontwikkeling, waaruit blijkt dat het met de integratie van een belangrijk deel van de inwijkelingen slecht gesteld is. Dat geldt – weinig verrassend – vooral voor de immigranten uit Afrika, terwijl zich met inwijkelingen uit (de meeste) EU-landen en de zogenaamde ‘Aussiedler’ (de Duitse minderheden uit het voormalige Oostblok) weinig of geen problemen stellen. Zonder meer het slechtst geïntegreerd zijn de Turken, die met zo’n drie miljoen de grootste niet-Europese bevolkingsgroep in Duitsland vormen. “Ofschoon de meeste Turkse immigranten reeds lang in Duitsland leven en bijna de helft van hen hier zelfs geboren werd, tonen ze nauwelijks bereidheid tot integratie”, zo stelt ook het Duitse dagblad Die Welt.
Een van de voornaamste oorzaken - zo niet de oorzaak - hiervoor is natuurlijk het zelfgekozen isolement van de Turkse gemeenschap eigen, parallelle leefwereld. Of zoals Heinz Buschkowsky, de socialistische (!) burgemeester van het Berlijnse district Neukölln een drietal jaar geleden in een interview met het NRC-Handelsblad verklaarde: “Buitenlanders wonen hier in een eigen samenleving, parallel aan de Duitse. Ze hebben voor alle dagelijkse behoeften instellingen die ze in hun eigen taal bedienen. Ze hoeven geen Duits te spreken. Erger nog, ze hebben hun eigen regels, hun eigen normen. Aan de Duitse wet houden ze zich alleen als ze er voordeel bij hebben.” Het hoeft geen betoog dat in zo’n context van integratie niet veel in huis komt. Wel integendeel; soms is ondertussen eerder van een omgekeerde beweging sprake.
En dat is voor sommigen ook de bedoeling… Zo riep niemand minder dan de Turkse premier Tayyip Erdogan een jaar geleden tijdens een opgemerkte toespraak de Turkse kolonie in Duitsland op om niet in de Duitse samenleving op te gaan. Hij verklaarde zich weliswaar voorstander van ‘integratie’, maar gaf daaraan een heel eigen interpretatie. Integratie zoals Erdogan ze bedoelt, moet namelijk verstaan worden als het recht van de Turken om zich niet aan te passen. In die zin riep hij de Turkse gemeenschap dan ook op om haar cultuur, taal en identiteit te bewaren, zoals zij dat de voorbije veertig jaar heeft gedaan. Wie al eens een Duitse grootstad bezocht – waar in bepaalde wijken enkel nog de straatnaamborden Duits zijn – heeft kunnen vaststellen dat dit aardig is gelukt.
Wat gebeurde er dag op dag 157 jaar geleden op 27 januari? Klik hier. |
Start
Fr En De Persinfo 02 september 2010 · 16:53
