Enkele weken geleden verscheen “François Mitterrand - Een biografie”, in het Nederlands taalgebied de eerste ernstige levensschets van de voormalige Franse president. Knack herinnert eraan dat zowel het linkse Nederlandse opinieblad ‘De Groene Amsterdammer’ als Radio 1 en Klara vol lof waren over de vuistdikke biografie. Het is echter zeer de vraag of dat ook het geval zou geweest zijn, mocht eerder bekend zijn geraakt wie de werkelijke auteur is die schuilgaat achter het pseudoniem Vincent Gounod. Zoals Knack vandaag ‘onthult’, is dat immers niemand minder dan ons Europees Parlementslid Koen Dillen.

Het is eens wat anders natuurlijk. Er zijn immers nogal wat politici die onder hun eigen naam boeken publiceren die door ánderen voor hen zijn geschreven. Koen Dillen daarentegen schrijft zijn boeken zélf, maar ziet zich verplicht om zich te verbergen achter een schuilnaam om een uitgever te vinden en een recensie in de media te krijgen.

Een boek van een Vlaams Belanger, om over het even welk thema, vindt geen uitgever. En als het via de eigen uitgeverij Egmont wordt uitgegeven, wil geen enkele boekhandel het aanbieden, mag het niet naar de boekenbeurs en wordt het niet besproken. Een drietal jaar geleden stelde de onafhankelijke publicist Mark Grammens zich over de uitsluiting van Uitgeverij Egmont openlijk de vraag wat er eigenlijk op deze publicaties is aan te merken, en hij gaf meteen zelf het antwoord: “Niets, behalve dat eruit blijkt dat de media-maffia die steeds doet alsof het Vlaams Belang intellectueel minderwaardig zou zijn, door de feiten wordt tegengesproken, en dat mag uiteraard niet.” (Journaal, 08.06.2006)

Zoals Frank Vanhecke naar aanleiding van de ‘onthulling’ van Knack terecht opmerkt, bestaat “er in dit land anno 2009 een zeer efficiënte censuur waarbij vergeleken de vroegere ‘index’ van de katholieke kerk een lachertje was.” Niet zonder reden haalt onze voormalige voorzitter uit naar “het Vlaamse politiekcorrecte intellectuelen-wereldje” dat vol afschuw spreekt over de boekverbrandingen in nationaal-socialistisch Duitsland, maar in de praktijk een goede leerling blijkt van dat systeem: “De leerlingen overtreffen zelfs de meesters: ‘onze’ boeken worden niet meer verbrand, ze worden gewoon niet meer uitgegeven.”

De vrije intellectuelen die nog in Vlaanderen rondlopen, weten dan ook wat te doen: van de gelegenheid gebruik maken om deze dwaze censuur aan te klagen, niet enkel in verre landen maar ook hier in Vlaanderen.

• Trefwoorden:
  
  Frank Vanhecke, Koen Dillen, Nederland, Duitsland, Uitgeverij Egmont