 
“Immigratie is communautair probleem”
14.04.2009 11.51u - “De regering heeft een al meer dan een jaar aanslepend conflict tussen de Franstalige en de Vlaamse partijen van de coalitie over het immigrantenbeleid opgelost op de enige manier die ze kent, en dat is door niets te doen en het conflict door te schuiven naar de periode na de verkiezingen…” Dat schrijft Mark Grammens in zijn ‘Journaal’ van 9 april. Grammens beklemtoont dat het immigratie- en asieldossier in ons land een zwaar geladen communautair probleem is.
Per jaar strijken hier zo’n 70.000 vreemdelingen neer onder het mom van de “gezinshereniging”. In heel Europa werden de voorwaarden voor die gezinshereniging de voorbije jaren gevoelig strenger, merkt Grammens op. Om naar Nederland te mogen komen, moet de kandidaat-echtgeno(o)t(e) in het thuisland al een examen Nederlands afleggen. “Dat is in België onder feitelijk Franstalig regeringsbeleid niet denkbaar”, aldus de auteur. “De Franstalige partijen gaan er immers van uit dat wie naar hier komt, sowieso Frans zal leren, en dat speelt in hun voordeel.”
En dan zijn er nog de zogenaamde asielzoekers. ‘Zogenaamd’, schrijft Grammens, want “het Duitse ministerie van Binnenlandse Zaken, geeft aan dat 97 procent van de daar toestromende asielzoekers géén asielzoekers zijn. Ze doen zich alleen maar als zodanig voor om het land binnen te komen.” Idem dito voor Nederland. Daar heeft men becijferd dat “maximum 2 procent van de asielzoekers voldoet aan de voorwaarden die het internationale vluchtelingenverdrag oplegt om het statuut van vluchteling te verdienen.” In België is dat niet anders, maar toch worden hier heel veel asielzoekers zonder veel moeite ‘geregulariseerd’. Die lakse reputatie is trouwens goed doorgedrongen in de derde wereld en zorgt er voor dat er elk jaar zo’n 40.000 nieuwe asielzoekers binnenkomen. Naast de naar schatting 100.000 illegalen. En die zouden nu allemaal “papieren” en dus een verblijfvergunning moeten krijgen…
Mark Grammens stelt dat de open deurpolitiek die bepleit wordt door de Franstalige partijen, weinig of niks te maken heeft met ‘humanitaire’ bedoelingen, maar alles met platte electorale berekening. “De openlijk beleden Franstalige ijver om zoveel mogelijk vreemdelingen op weg te zetten naar hier” wortelt in de hoop de Vlaamse numerieke meerderheid in het land te ondermijnen en “een cijfermatig ‘evenwicht’ tot stand te brengen tussen Vlamingen en Franstaligen”. Een scherpe analyse.
Grammens heeft ook gelijk als hij opmerkt dat er geen maatschappelijk draagvlak is voor de massale regularisatie van illegalen. En hij besluit met een raak citaat van Guy Tegenbos (De Standaard, 02.03.09): “Mochten de deelstaten verantwoordelijk zijn geweest voor dit dossier, dan zouden zij al lang ieder voor zich een oplossing gevonden hebben; laat ons dit dossier dus in een volgende hervorming maar van de federale tafel verwijderen.” Inderdaad. Wat Vlaanderen zelf doet, doet het ook beter. Slechter dan het Belgische non-beleid is ook nauwelijks denkbaar.
Wat gebeurde er dag op dag 436 jaar geleden op 14 april? Klik hier. |
Start
Fr En De Persinfo 09 februari 2010 · 14.07u
