
Heimwee naar de DDR?
10.11.2009 10.41u - Bij de herdenking van de val van de Berlijnse muur, weerklinkt in sommige commentaren enige heimwee naar de voormalige DDR. Die nostalgie – in Duitsland ook wel ‘Ostalgie’ genoemd – is, op het koesteren van de beruchte Trabant-autootjes na, totaal misplaatst. De ‘Duitse Democratische Republiek’ was immers allesbehalve een democratie en een arbeidersparadijs was het al evenmin. Het was een autoritair regime dat een muur moest bouwen om inwoners te beletten te vluchten naar het vrije Westen. Dissidenten werden opgesloten en gefolterd in concentratiekampen. Wachtposten aan de Muur kregen een ‘shoot to kill’-bevel om Duitsers die naar de overzijde wilden vluchten genadeloos neer te schieten. De DDR was één grote gevangenis, een verklikkerstaat. Maar dat belette niet dat kopmannen van de Belgische SP graag op bezoek gingen bij hun DDR-kameraden.
Ach ja, we weten het wel. Sommige ‘Oost-Duitsers’ zullen zich hun toekomst ook wel anders voorgesteld hebben. Het – ongebreideld – kapitalisme heeft natuurlijk ook zijn schaduwzijde. Maar al bij al is en blijft het leven in het herenigde Duitsland en het vrije Westen een paradijs vergeleken met het leven in het rijk van Erich Honnecker en co. Sommige commentatoren – de rode VRT op kop – zwaaien dan met peilingen waaruit zou moeten blijken dat nogal wat Duitsers heimwee koesteren naar de DDR. Maar, zelfs als dat al waar zou zijn, dat maakt het regime van toen er niet milder, menselijker en democratischer op. Zo zijn er ook vrouwen die nadat ze al drie keer door hun man in elkaar zijn getimmerd, toch verkiezen om bij hem te blijven… En in Rusland zijn er duizenden die nog altijd dwepen met Stalin, al liet ‘vadertje’ Stalin miljoenen landgenoten ombrengen. We kunnen ons niet ontdoen van de indruk dat die zogenaamde heimwee naar de DDR zich eerder afspeelt in het hoofd van gefrustreerde linkse journalisten die de ineenstorting van het communisme nooit verteerd hebben.
Wat gebeurde er dag op dag 566 jaar geleden op 10 november? Klik hier.
|