 
Links verslikt zich in islamdebat
17.11.2009 15.52u - Het hoeft niet elke dag kommer en kwel te zijn. En dus kunnen we ons voorstellen dat er aan de rechterzijde van het politieke spectrum met enig leedvermaak gekeken wordt hoe links Vlaanderen vechtend over de straatstenen rolt in het voorzichtig ontluikende islamdebat. In bitsige vrije tribunes, columns en commentaren schieten voormalige rode vrienden met scherp op elkaar. Kristien Hemmerechts op Luckas Vander Taelen, en vice versa. Paul Goossens op Benno Barnard, en vice versa. Yves Desmet op Paul Goossens, en omgekeerd.
“Het verwijt van de islamcritici aan de klassieke linkerzijde – een schuldige naïviteit die veel problemen onder de mantel van de tolerantie heeft geveegd – is terecht”, gaf Yves Desmet afgelopen weekend toe in De Morgen (14.11.09). Waarop hij meteen weer gas terugnam en opperde “dat de slinger nu wel dreigt door te slaan naar een soort verlichtingsfundamentalisme dat zich ent op tien verzen uit de koran.”
De term ‘verlichtingsfundamentalisme’ is een begrip dat vandaag wel vaker opduikt in het discours van de koppige aanhangers van het multiculturalisme. Het past ook perfect in het rijtje van ‘islamofobie’, ‘onverdraagzaamheid’ en ‘racisme’. De grabbelton van etiketten waarin Paul Goossens nog altijd graag scharrelt om het debat in de kiem te smoren: “Ook al raadt Paul Scheffer het gebruik van het woord islamofoob af, ik doe het toch. Barnard en co. verdienen dat etiket.”
Goossens citeert de Bulgaarse Tzvetan Todorov: “Het wegvallen van de communistische vijand heeft de identiteit van het westen verzwakt. We moesten die vijand elders gaan zoeken. Dat is één van de redenen waarom op internationaal vlak de islamitische vijand tot grote bedreiging wordt uitgeroepen.” Dat is een merkwaardige voorstelling van de feiten. Dan zat de oud-Navobaas en socialist Willy Claes volgens ons toch dichter bij de waarheid toen hij waarschuwde “dat de politieke islam na de val van het communisme wellicht de grootste bedreiging vormt voor het vrije Westen”… En dat was nog vóór de aanslagen van 11 september. De waarheid is dat ‘weldenkend’ links na de ineenstorting van het communisme op zoek moest naar een nieuw ideaal en dat werd de multiculturele heilstaat. En net zoals ze de totalitaire uitwassen van het communisme weigerden onder ogen te zien, staken ze hun kop in het zand voor het failliet van hun multiculturele droom en weigeren ze de totalitaire trekken van de islam te onderkennen.
Paul Goossens gruwelt van de gedachte dat de islam niet te verzoenen is met onze Westerse waarden, vrijheden en levenswijze. En hij sluit zich aan bij socioloog en socialist Mark Elchardus die daarover zegt: “Dan kun je ook maar meteen zeggen: we gaan die moslims verdrijven of vergassen.” Tja, dat is het simplisme waarmee verkrampt links keer op keer het debat de nek omwringt. Yves Desmet past Goossens een schoentje en schrijft dat die de “feitelijke wetteloosheid en onverdraagzaamheid” in probleembuurten wegmoffelt. Desmet laakt wat hij de “producenten van het slachtofferschap” noemt, die “de illusie creëren dat je niet langer verantwoordelijk zou zijn voor je eigen daden.”
Als uitsmijter willen we u deze van Desmet nog meegeven: “Wanneer moslims zeer terecht het grondwettelijk verankerde recht op godsdienst en godsdienstbeleving opeisen, dan moeten zij ook aanvaarden dat anderen hun even grondwettelijk verankerde recht op godsdienstkritiek uitoefenen. Zelfs al gebeurt dat soms radicaal, maar zowel Geert Wilders als Nordin Taouil hebben recht op hun mening. Het democratische debat is niets anders dan dat: een botsing van meningen.” Kijk eens aan. Desmet heeft er jaren alles aan gedaan om het immigratie- en integratiedebat te muilkorven. Desmet stond op de eerste rij om het politieke proces tegen het Vlaams Blok en de juridisch zeer betwistbare veroordeling toe te juichen. Het kan verkeren.
Wat gebeurde er dag op dag 12 jaar geleden op 17 november? Klik hier. |
Start
Fr En De Persinfo 09 februari 2010 · 16.03u
