Michel Daerden, drankorgel, zakenman, showbizzfiguur en in zijn vrije tijd ook nog federaal minister van Pensioenen, staat dezer dagen opnieuw volop in de belangstelling. De aanleiding deze keer is niet een zoveelste dronkenmansoptreden, maar een nieuw schandaaldossier.

Zoals bekend, is Daerden naast een gehaaid machtspoliticus ook een gefortuneerd zakenman. Het revisorenkantoor dat hij ooit oprichtte, specialiseerde zich in de controle van de – door de PS gekoloniseerde – openbare sector en verwierf er in de loop der jaren een quasi monopolie. In 2001 liet hij het kantoor over aan zijn zoon Frédéric – eveneens actief in de Parti Socialiste – die het winstgevende handeltje verderzette. In 2007 werd het revisorenkantoor veroordeeld wegens inbreuken op de deontologie. Het zeventien bladzijden tellende rapport van het Instituut van Bedrijfsrevisoren was bij momenten ronduit vernietigend. Het sprak over “zware inbreuken die tegen het algemeen belang ingaan”, waarbij werd opgemerkt dat de onwettige praktijken zeer winstgevend waren. Na een procedure bij het hof van Beroep en bij het hof van Cassatie werd de veroordeling in het najaar van 2009 definitief bevestigd, waarna Daerden junior een nieuwe, betwistbare constructie opzette.

Het dossier dat gisteren opdook, bevat dan wel geen nieuwe elementen, maar is niettemin verpletterend daar het onfrisse verleden van Daerden tussen 1994 en 2009 er haarfijn uit de doeken wordt gedaan. Daerden is echter de absolute stemmenkampioen in Wallonië en – nog belangrijker – is bovendien heel goed op de hoogte van de interne keuken van de PS, wat maakt dat zijn partij hem tot op heden steeds de hand boven het hoofd heeft gehouden.

Dat doet tot nader order ook premier Leterme, die liet weten dat “er geen enkele wijziging is rond de positie van Michel Daerden in de federale regering.” In geen enkel normaal land zou een minister zich kunnen permitteren een parcours af te leggen zoals Daerden deed. In België daarentegen wordt zo’n figuur in staat bevonden om één van de belangrijkste pijlers van het staatshuishouden recht te houden. Alleen al dit feit toont aan hoe de werkelijke machtsverhoudingen in deze regering liggen.

• Trefwoorden:
  
  pensioen, Yves Leterme