Mark Grammens merkt in zijn Journaal (17.06.10) op dat – naast andere thema’s zoals immigratie en integratie – het buitenland de grote afwezige was in de voorbije verkiezingsstrijd. Dat wekt verbazing en ergernis, zeker als we merken dat zowat alle belangrijke sectoren in Franse handen terechtkomen: energie, financiën, telecommunicatie, distributie en ga zo maar door. Van een doordachte verankeringspolitiek is, ook in Vlaanderen, geen sprake. “In andere landen worden de kwalijke gevolgen van de globalisering opgevangen door regeringen die zich bewust zijn van hun plicht tegenover het eigen (werk)volk. Maar in België en in Vlaanderen lijkt men daar nog niet van te hebben gehoord, en blijft zelfs een “nationalistische” N-VA onzin verkopen over een “Europa” dat nauwelijks bestaat”, merkt Grammens schamper op.

In NRC-Handelsblad (22.05.10) verscheen een al even kritische kijk op Europa. Afshin Ellian veegt er de vloer aan met de Europese Unie en schetst een ontluisterend portret van de strijd tussen Noord en Zuid. Ellian stelt vast dat de Europese Unie vooral in het zuiden erg geliefd is. “Overal zie je daar de vlaggen van de Unie. Op andermans zakken leven vinden ze fijn in het zuiden van Europa. De subsidies stromen van het noorden naar het zuiden en zolang het goed gaat is er niks aan de hand.”

Maar, “deze eenzijdige ‘solidariteit’ begint te wankelen. De mensen in het noorden van Italië waren de eersten die zich keihard afzetten tegen het zuiden: waarom zouden wij betalen voor de corruptie, de wanorde en de criminaliteit op Sicilië? In onze media werden die opposanten neergezet als nieuwe fascisten die geen solidariteit wilden tonen met hun arme broeders. En ook in België, voor zover daarover in nationale termen kan worden gesproken, willen Vlamingen niet meer ‘solidair’ zijn met de Franstaligen. In onze media zijn ook die opposanten nieuwe fascisten. En nu? Zijn we nu in het noorden allemaal nieuwe fascisten?”, vraagt Ellian zich cynisch af.

Onze vrienden van de N-VA stellen al hun hoop op Europa. Dat moet ervoor zorgen dat België ‘verdampt’. Maar getuigt dat niet van verregaande naïviteit of zelfs blindheid? “De Europese Unie is geen Unie”, schrijft Ellian terecht. “Zij is een onnatuurlijke bureaucratische samenbundeling van een groep landen.” Dat is ook de mening van Mark Grammens: “Er bestaat niet zoiets als een Europees volk, toch een vaststelling waar “volksnationalisten” consequenties zouden mogen aan verbinden, maar dat gebeurt dus niet. Zonder het minste denkwerk te verrichten, roept men als goed getrainde papegaaien “Europa! Europa!”, en men komt ermee weg, want er is niemand in de media die er ooit wel eens een vraag zou willen over stellen.”

Dat de N-VA Europese kringen wil voorbereiden op de Belgische boedelscheiding kunnen we alleen maar toejuichen, maar blind dwepen met de huidige Europese Unie is nergens voor nodig. Het Vlaams Belang heeft alvast weinig zin om de Belgische dwangbuis in te ruilen voor een Europese.

Klik hier en lees meer in 'In de media'.

• Trefwoorden:
  
  Italië