De regionalisering van sommige fiscale bevoegdheden heeft ervoor gezorgd dat Vlaamse gezinnen en ondernemingen jaarlijks 2,2 miljard euro minder belastingen betalen. Dat blijkt uit een rapport van de Sociaal-Economische Raad voor Vlaanderen (SERV), waarin een evaluatie wordt gemaakt van twintig jaar Vlaams fiscaal beleid.

Vlaanderen heeft zijn beperkte fiscale autonomie ook gebruikt om een eigen, specifiek beleid te voeren dat is afgestemd op de eigen noden en behoeften. “De fiscale bevoegdheden van de regio’s zijn beperkt, maar Vlaanderen is er de voorbije twintig jaar op een verstandige manier mee omgesprongen. Het is in zijn examen geslaagd”, stelt Stefaan Michielsen vandaag in De Tijd. Volgens de redacteur van het financieel-economisch dagblad is dan ook de vraag gewettigd om meer belastingbevoegdheden naar de regio’s over te hevelen, ook inzake de personen- en vennootschapsbelasting. “Op die manier kan de Vlaamse overheid over meer instrumenten beschikken om een beleid te voeren op maat van de Vlaamse economie en samenleving”, zo voegt hij er terecht aan toe.

Vorige week wees Daan Killemaes, hoofdeconoom van Trends, er op dat een staatshervorming die niet raakt aan de unitaire fiscaliteit (en de daarmee verbonden sociale zekerheid) niet veel meer voorstelt dan “een pak friet met stoofvleessaus”>/a> aangezien in de fiscaliteit niet de grote hefbomen zitten die verandering mogelijk maken. “Als de fiscale architectuur intact moet blijven, kan in het Belgische huis hoogstens wat geschoven worden met de meubels”… en blijft alles bij het oude.

• Trefwoorden:
  
  belastingen, ondernemingen, sociale zekerheid, sociale zekerheid, fiscaliteit, fiscaliteit