Volgens de laatste berichten zou ‘preformateur’ Di Rupo morgen verslag uitbrengen bij de koning over de stand van zaken in de onderhandelingen. Veel wijzer zal de Belgische vorst er echter niet van worden, want van enige vooruitgang is geen sprake. “Er wordt wel gesproken, de werkgroepen komen bijeen, men luistert naar elkaar, maar het schiet niet op”, weet Gazet van Antwerpen. “In schril contrast met het aantal vergaderingen staat de inhoudelijke vooruitgang die wordt geboekt”, aldus De Standaard. “Het water tussen Vlamingen en Franstaligen blijft heel diep”, luidt het. De algemene teneur is dat er te weinig echte overhevelingen van bevoegdheden inzitten. “Soms is het echt alsof je tegen een muur praat”, zo citeert de krant een van de onderhandelaars.

Het tegendeel zou natuurlijk verbazen, want in tegenstelling tot wat men ons wilde doen geloven, zijn de Franstalige geesten helemaal niet gerijpt. Als we de politieke klasse mochten geloven, zat een grote staatshervorming er aan te komen omdat ondertussen ook de Franstaligen tot inzicht waren gekomen. Het Vlaams Belang heeft er steeds op gewezen dat de plotselinge Franstalige inkeer met een ferme korrel zout moest worden genomen. Immers, zelfs al zouden de Franstaligen plots het nut ervan inzien, zegt dat niets over hoe zo’n staatshervorming er uiteindelijk zou moeten uitzien. Wie goed naar de Franstaligen heeft geluisterd, wist – en weet – in ieder geval dat er ook deze keer niet veel meer dan ‘borrelnootjes’ zullen inzitten.

Aan enige Vlaamse onverzettelijkheid is de huidige patstelling in ieder geval niet te wijten – zoveel is zeker – want aan Vlaamse kant was het afbieden al voor de verkiezingen volop begonnen. Sindsdien kreeg Di Rupo het premierschap op een dienblaadje aangeboden en mocht de PS ook het voorzitterschap van de Kamer voor zijn rekening nemen.

Ondertussen wordt volgens De Tijd gefluisterd dat men zou mikken op een regering met 14 ministers. Aan Vlaamse kant zou de N-VA drie excellenties mogen leveren, terwijl CD&V en de SP.a er elk twee zouden krijgen. Langs Franstalige zijde zouden de PS en het cdH er respectievelijk vijf en twee leveren. Dat zou betekenen dat het rechts stemmende Vlaanderen ook de komende jaren bestuurd wordt door een linkse regering (9 op 14 ministers). Ook wat dat betreft, is er dus geen nieuws onder zon.

• Trefwoorden:
  
  Elio Di Rupo, Antwerpen