Gisteren bereikten de onderhandelaars naar eigen zeggen een “princiepsakkoord” over de financiering van de deelstaten. “Een doorbraak”, volgens enkele media. Het lijkt er echter sterk op dat sommigen te vroeg victorie kraaien. In het akkoord staat immers geen enkel concreet cijfer en er is evenmin een tijdspanne voor de uitwerking van het akkoord bepaald, laat staan voor de uitvoering ervan.

De Vlaamse partijen zeggen erop te rekenen dat gesloten akkoorden ook zullen worden uitgevoerd. Maar met de Franstaligen weet men nooit, zeker niet als de afspraken vaag zijn. Niet ten onrechte herinneren enkele journalisten aan de bekende ‘derde fase van de staatshervorming’ en het trauma van de Volksunie: eind jaren tachtig werd afgesproken dat het sluitstuk van de staatshervorming tijdens de legislatuur zou afgerond worden. Er kwam echter helemaal niets van terecht.

De twaalf principes waarop het huidige princiepsakkoord stoelt, spreken elkaar bovendien op verschillende punten tegen. “De verruiming van de fiscale autonomie staat nog lichtjaren ver van de gevraagde overheveling van de personenbelasting,” aldus Bruno Valkeniers en Joris Van Hauthem in een persmededeling. “De ‘significante’ fiscale autonomie wordt bovendien meteen plat gemept door het vermijden van “deloyale fiscale concurrentie”, het “niemand mag armer worden”-principe en het eeuwige codewoord “solidariteit”.” Voor het Vlaams Belang is het duidelijk dat de twaalf principes enkel bedoeld zijn om wat meer tijd te winnen.

• Trefwoorden:
  
  Bruno Valkeniers, Joris Van Hauthem