Zag u gisteren ook de persconferentie van Elio Di Rupo? Niet alleen de manier waarop, maar ook de inhoud van zijn boodschap was benedenmaats. Di Rupo riep CD&V en N-VA op “verantwoordelijk” te zijn. Hij waarschuwde - net zoals anderen dat voor de verkiezingen al deden - voor mogelijke speculatie tegen de Belgische kredietwaardigheid en speelt daarmee een gevaarlijk spel.

Ronduit pijnlijk is intussen de houding van Groen! en SP.a, die het ‘Vlaamse front’ - voor zover daar al sprake van was - hebben doorbroken en zich aan de zijde van de Franstalige partijen scharen. “Als het mislukt, heeft het zeker niet aan Elio Di Rupo gelegen. Er lag zeer veel op tafel,” zo luidt het gebedsmolentje van de socialistische partijtop. De kruiperigheid van Caroline Gennez jegens Elio Di Rupo en de Parti Socialiste is ongezien.

De recente discussie over de financieringswet - die er kwam nadat de Vlamingen de gevraagde bevoegdheidsoverhevelingen in de verste verte niet konden binnenhalen, zo gaf ook Bart De Wever gisteren in Terzake nog met zoveel woorden toe - bewijst andermaal de scheiding der geesten boven en onder de taalgrens. De kloof is een heuse ‘grand canyon’ geworden, en dan moet de discussie over pakweg immigratie, economie en veiligheid - waar de tegenstellingen tussen het centrumrechtse Vlaanderen en het uitgesproken linkse Wallonië niet minder groot zijn - nog beginnen. Stilaan stelt iedereen vast wat het Vlaams Belang al jaren zegt: het gaat niet meer. Waarop wacht het Vlaams Parlement om eenzijdige stappen te zetten in de richting van Vlaamse onafhankelijkheid?

• Trefwoorden:
  
  Elio Di Rupo