De gewezen minister Ab Klink heeft zijn slag niet thuisgehaald. Na een nachtelijk crisisberaad besliste de partijtop van het christendemocratische CDA de onderhandelingen met de liberale VVD en de rechtse Partij Voor de Vrijheid verder te zetten. De fractie en een partijcongres zullen zich nadien buigen over het regeer- en gedoogakkoord. Daarmee loopt de linkse paleisrevolutie wellicht af op een sisser.

Klink stelde in zijn brief - die (slechts) door enkele oude partijprominenten was ondertekend - dat Geert Wilders ‘volslagen onbetrouwbaar’ zou zijn als ‘coalitiepartner’. Maar dat is nu net het punt. Wilders maakt in het ‘Deense model’ geen deel uit van de regeringscoalitie maar verleent wel steun vanuit de oppositie. Het voordeel van die formule is dat Wilders mag zeggen wat hij denkt en dat de coalitiepartijen (VVD en CDA) niet verantwoordelijk zijn voor acties of straffe uitlatingen van Geert Wilders. Maar zo ziet Klink het niet. Hij stapt nu uit de onderhandelingen en wordt vervangen door iemand die geen graten ziet in gesprekken met de PVV.

Zoals we gisteren al schreven, legt de kwestie de machtsstrijd tussen links en rechts binnen het CDA bloot. Het linkse kamp heeft gegokt en verloren. Hun macht taant. Het is ook een strijd tussen de oude en de jonge garde. De oude garde die zich halsstarrig verzet tegen welk akkoord dan ook met Wilders en die door de jongeren verantwoordelijk worden gesteld voor de steile opmars van de PVV. Omdat het CDA de ogen sloot voor de problemen in de steden en koppig bleef geloven in een achterhaald utopisch multicultureel model. Omdat Wilders de terechte zorgen van steeds meer Nederlanders verwoordt over de drie grote i’s: islam, immigratie en integratie.

Het verzet tegen Geert Wilders werd en wordt door de media (ook in België) opgeblazen, maar stelt eigenlijk niet zoveel voor. De vermeende ‘storm’ is een storm in een glas water. Het is de paniek van het politieke establishment over de opkomst van een geduchte concurrent op het politieke schaakbord, de paniek om het verlies van macht en de teloorgang van het eigen grote gelijk. De kiezers in Nederland hebben de dwaze multiculturele dogma’s begraven. Het gros van de CDA-parlementsleden ziet ook niet in waarom ze geen gesprekken zouden mogen voeren met Wilders (die intussen 1,5 miljoen kiezers vertegenwoordigt) en maar drie van de 21 verkozen CDA’ers willen dat de onderhandelingen worden stopgezet. De actie van Ab Klink en co. dreigt bovendien nog meer kiezers in het kamp van Wilders te duwen. In peilingen zakt het CDA – dat bij de jongste verkiezingen al de helft van haar zetels verloor – nog verder weg. Klink legde met zijn open brief een bom onder de regeringsformatie. Een bommetje, zo blijkt achteraf. Maar de explosie richtte vooral schade aan in eigen rangen. Dom, dom, dom.

• Trefwoorden:
  
  islam, Geert Wilders, Nederland, PVV