De digitale nieuwsbrief van het Vlaams Belang
E-magazine nr.164
6% voor Wilders
Bij de parlementsverkiezingen die deze week woensdag in Nederland plaatsvonden, kwam naast de linkse SP van Jan Marijnissen (die zijn stemmenaantal wist te verdrievoudigen) de Partij van de Vrijheid met 6% van de stemmen (goed voor 9 zetels) als onverwachte overwinnaar uit de (stem)bus.
Deze uitslag was niet evident, want Wilders werd in de opiniepeilingen stelselmatig onderschat, beschikte slechts over zeer beperkte campagnemiddelen en werd tijdens de campagne bovendien voortdurend in zijn bewegingsvrijheid beperkt door aanhoudende doodsbedreigingen. Dit alles belette uiteindelijk niet dat zijn duidelijke en moedige standpunten tegen de islamisering van Nederland door de kiezer werden gehonoreerd.
Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke feliciteerde Geert Wilders ondertussen reeds met zijn verkiezingsoverwinning.
Gevaarlijke onzin
Barones Mia Doornaert staat zeker niet bekend als een enthousiast aanhanger van onze partij, hetgeen natuurlijk niet belet dat ze af en toe wel eens zinnige dingen schrijft. Zo hekelde ze onlangs de koppeling die door bepaalde kringen gemaakt wordt tussen de begrippen 'identiteit' en 'fascisme'.
Letterlijk stelde ze het als volgt: "Het is in politiek-correcte kringen de très mauvais ton om over 'identiteit' te spreken. Dat zou haast een fascistisch begrip zijn. daarmee begeven die kringen zich in gevaarlijke onzin. Als je de verschillen in ontwikkeling op onze aardbol niet aan culturele verschillen, aan culturele identiteiten mag toeschrijven, dan moeten de verschillen genetisch bepaald zijn. En dan kom je pas bij een echt fascistische leer terecht."
(Bron: De Standaard, 17.11.2006)
Slachtofferschap
In het interview met Burleigh komt ook het multiculturalisme ter sprake, waarover hij stelt dat het voornamelijk is gebaseerd "op de grieven van verschillende groepen in de samenleving. Op slachtofferschap. (…) Op den duur wordt dat een deprimerende competitie tussen slachtoffers. We moeten uit die cultuur van het slachtofferschap, die ondertussen helaas volledig is geïnstitutionaliseerd."
Opmerkelijk is wel dat de Britse historicus in dit verband eerder optimistisch is gestemd: "Tot voor kort was het bijna onmogelijk om te praten over thema's als immigratie en multiculturalisme. Vandaag is het debat in bijna elk Europees land volop aan de gang."
"In bijna elk Europees land"… Zou Burleigh op de hoogte zijn van het feit dat in dit land partijen vervolgd worden omdat ze deze thema's ter sprake brengen?
Links heeft fascisme nodig
In het weekblad 'Knack' (15.11.2006) verscheen onlangs een interview met de Britse historicus Michael Burleigh. In het interview bevestigt hij dat, in vergelijking met bijvoorbeeld het communisme, het nazisme wel bijzonder veel aandacht krijgt: "Je ziet niet elke avond documentaires over het communisme, of over het Italiaanse fascisme. Maar wel over de nazi's." In dit verband wijst hij erop dat in Groot-Brittannië voor de vertaling van de Franse 'Livre noir du communisme' aanvankelijk zelfs geen uitgever werd gevonden.
Op de vraag naar de oorzaak van een en ander antwoordt Burleigh: "Ik denk dat links het fascisme nodig heeft om het eigen voortbestaan te rechtvaardigen. Als je elke avond de horror van de nazi's toont op televisie, dan kun je in één adem zeggen dat links altijd nodig zal zijn als de enige kracht die in staat is om te voorkomen dat het ooit nog eens zover komt."
Het feit dat de Amerikaanse president Bush het tegenwoordig heeft over islamitische fascisten, sluit daar volgens de historicus naadloos op aan: "Bush gebruikt die term in de hoop steun te krijgen van de linkerzijde. Zelfs kiezers die het niet eens zijn met de oorlog in Irak, hoopt hij zo aan zijn kant te krijgen."
Islamo-socialisme
Zoals u zich nog herinnert uit een vorige uitgave van dit magazine (nr. 160) had Sfia Bouafra, PS-senator en gemeenteraadslid in Schaarbeek, kritiek geuit op het feit dat de lijstsamenstelling bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen eerder was gebeurd op basis van de potentiële etnische achterban van de kandidaten dan op hun socialistische overtuiging.
Als we 'Brussel Deze Week' (09.11 - 16.11) mogen geloven, staat Bouafra met haar kritiek niet alleen en rommelt het momenteel serieus binnen de Brusselse PS:
"De Brusselse PS beleeft verwarrende tijden. Het aantal allochtone verkozenen in de gemeenteraadsverkiezingen nam een hoge vlucht. In Schaarbeek zijn tien van de dertien PS'ers van niet-Belgische origine, in Brussel-stad elf van de zeventien. Dat zorgt binnen de lokale PS-afdelingen voor oprispingen: de allochtone kandidaten zouden er alleen maar zijn voor de eigen gemeenschap. PS'ers die al lange tijd meedraaien in de partij (…) waarschuwen dat de laïcité onder druk komt te staan, dat mooie maar onvertaalbare Franse woord dat het principe huldigt van de scheiding tussen Kerk en Staat. De publieke dienstverlening moet religieus neutraal zijn. Maar wie kritiek heeft, wordt door de partij het zwijgen opgelegd."
Precies een jaar geleden stelde de bekende publicist Derk Jan Eppink in een bijdrage in het weekblad 'Knack' (02.11.2005) dat het 'islamo-socialisme' voor de PS een instrument is om de Brusselse gemeenten te heroveren op de liberale MR. "Maar over welk socialisme gaat het?", zo vroeg hij zich af. Nauwelijks een jaar later beginnen sommigen binnen de PS zich blijkbaar dezelfde vraag te stellen…
Nog te weinig macht
Ondertussen lijken ook in de Antwerpse SP.A, die sinds 8 oktober heel wat allochtone verkozenen in haar rangen telt, de eerste problemen zich af te tekenen. Dat bleek toen bekend raakte dat Patrick Janssens het dragen van de hoofddoek wil verbieden aan ambtenaren die een loketfunctie uitoefenen.
In P-Magazine (21.11.2006) sprak het Antwerpse SP.A-districtsraadslid, Mesut Yucel ondertussen duidelijke taal: "Janssens heeft zijn overwinning behaald dankzij de allochtone stemmen. Een paar weken later komt hij dan af met zo'n voorstel. Dit zal hem door onze achterban niet in dank worden afgenomen. Helaas hebben wij nog te weinig macht binnen de partij." Niet wanhopen Mesut… dat komt heus nog wel.
Geen grenzen
In vorige edities van het E-Magazine vernam u reeds dat, ondanks het feit dat Turkije manifest niet aan de gestelde voorwaarden voldoet, voor VLD-minister van Buitenlandse Zaken de toetredingsonderhandelingen gewoon moeten verder gezet worden.
Daarbij kan niet genoeg worden benadrukt dat het debat over het Turkse EU-lidmaatschap - in zoverre dat al gevoerd wordt - in feite aan de essentie voorbijgaat. Immers, zelfs als Turkije aan de gestelde voorwaarden zou voldoen, verandert dat niets aan het fundamentele gegeven dat het gewoon geen Europees land is. Iedereen zal het erover eens zijn dat het feit dat landen als Canada en Australië perfect aan de EU-criteria voldoen, hen niet tot Europese landen maakt. Wanneer het over Turkije gaat, wordt door politici als Verhofstadt en co. telkens weer gesteld dat Europa niet mag gedefinieerd worden in termen van geografie.
Gevraagd naar zijn standpunt over de Turkse toetreding stelde stelde Karel De Gucht het deze week in 'Knack' (22.11.2006) nog als volgt: "Mijn mening daarover is bekend: de EU is een unie van waarden, zonder eigenlijke fysieke grenzen." Kortom, als we de logica van De Gucht volgen, zullen in de toekomst ook landen als Marokko en Tunesië (en waarom eigenlijk ook niet de Bikini-eilanden?) lid kunnen worden van 'de Europese club'.
Onafhankelijkheidsmeeting
Op zondag 26 november organiseert de Vlaamse Volksbeweging (VVB) een onafhankelijkheidsmeeting in het Oost-Vlaamse Wieze. Tegelijk wordt het vijftigjarige bestaan van de VVB gevierd. Alle overtuigde Vlamingen, over alle partijgrenzen heen, zijn welkom. Voor meer informatie kan u terecht op www.vvb.org
Sociaal bloedbad…
… is de titel van de nieuwste column van nationaal Vlaams Belang-voorzitter Frank Vanhecke. U kan hem lezen op www.vlaamsbelang.org
Dag op dag
Vijftien jaar geleden vond de omvangrijkste electorale verschuiving plaats in de naoorlogse geschiedenis van dit land. Alle regeringspartijen (CVP, SP en VU) kregen een rammeling van formaat, die echter niet ten goede kwam aan de 'traditionele' oppositiepartijen (liberalen en groenen). Voor het eerst wist het Vlaams Blok de kaap van de 10% te overschrijden, waarmee de stoutste droom van de grootste optimist werd overtroffen. '24 november' werd sindsdien een begrip. Lees meer in Dag op Dag.