Begin november publiceerde de Europese Commissie het zogenaamde voortgangsrapport over Turkije, waaruit bleek dat het land manifest niet voldoet aan de toetredingsvoorwaarden. Een bijzonder pijnpunt is wel het feit dat Turkije blijft weigeren een EU-lidstaat (Cyprus) te erkennen, deels militair bezet houdt én zijn havens voor Cypriotische vliegtuigen en schepen gesloten houdt.

In de loop van deze week ondernam Ohli Rehn, de EU-commissaris die bevoegd is voor de uitbreiding van de Unie, nog een poging om de Turken minstens tot een symbolische geste te bewegen in de kwestie Cyprus, maar kwam van een kale reis thuis.

De manifeste Turkse onwil en arrogantie zal in ieder geval niet worden beantwoord met het afbreken van de onderhandelingen, zoveel is nu reeds duidelijk. De enige 'sanctie' waarmee wordt gedreigd, is dat 8 van de 35 hoofdstukken uit het onderhandelingspakket (die min of meer gerelateerd zijn aan de kwestie Cyprus) voor onbepaalde tijd van de agenda zullen worden gehaald, terwijl de onderhandelingen voor het overige… gewoon worden verder gezet.

In Het Belang van Limburg noemde SP.a-gemeenteraadslid Selahattin Koçak deze 'sanctie' - die er in feite geen is - desalniettemin "niet fair tegenover Turkije". Hij stelt verder dat veel Turken de indruk hebben dat de Eurobarometer, de stand van de publieke opinie, zwaar doorweegt in de onderhandelingen.

Koçak zou in ieder geval moeten weten dat deze indruk verkeerd is. Indien men rekening zou houden met de Europese publieke opinie, zouden de onderhandelingen zelfs niet van start zijn gegaan, want een groeiende meerderheid van de Europeanen is tegen een Turkse toetreding gekant. Indien de Europese commissie onfair heeft gehandeld, is dat uitgerekend tegen diegene die zij geacht wordt te vertegenwoordigen.

Deze week vond de tweede rechtszitting plaats van de Raad van State inzake de procedure tot ontneming van de partijfinanciering van het Vlaams Belang.

Centraal stond de vraag van het Vlaams Belang tot wraking van de Franstalige rechters. Deze vraag was niet onredelijk. Het gaat immers in tegen de geest van het federalisme dat Franstalige rechters kunnen beslissen over het lot van een Vlaamse partij. Niet minder belangrijk is de afwezigheid van het vermoeden van onpartijdigheid bij Franstaligen wanneer het gaat over het politieke programma van een Vlaams-nationale partij. Daarbij komt nog het feit dat alle Franstalige staatsraden directe politieke benoemingen zijn van Franstalige partijen die dit proces hebben ingespannen. Tot slot is er dan nog het feit dat sommigen onder hen het Nederlands niet machtig zijn en dus niets begrijpen van de pleidooien of de teksten waarover ze moeten oordelen.

De vraag van het Vlaams Belang werd echter afgewezen. Erg verbazend was dat niet aangezien de vraag of deze zaak mag beoordeeld worden door Franstalige rechters werd beantwoord door… dezelfde Franstalige rechters.

In de loop van de week vonden in de Senaat besprekingen plaats over een wetsontwerp, handelend over een aantal wijzigingen inzake de verkiezingen. Aangezien het betreffende ontwerp een aantal artikels bevatte die betrekking hadden op de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde, nam het Vlaams Belang de gelegenheid te baat om 36 amendementen in te dienen met het oog op de splitsing van het kiesarrondissement.

Deze amendementen waren een letterlijke en volledige overname van het wetsvoorstel dat VLD, CD&V en SP.A meer dan twee jaar geleden hadden ingediend. Zowel de VLD als de SP.A stemden de amendementen weg en daarmee tegelijk hun eigen verkiezingsbeloften, eerdere voorstellen en het Vlaams regeerakkoord. Niet minder hypocriet gedroeg zich CD&V, die zich bij de stemming onthield. Verdedigers van de Vlaamse belangen? Vergeet het maar!

Terwijl steeds meer studies en rapporten uitwijzen dat dit land twee verschillende economieën kent, met eigen noden en kenmerken, pleitte VLD-minister van Buitenlandse Zaken, Karel De Gucht, er onlangs voor om de buitenlandse handel opnieuw te federaliseren.

De Belgische bocht van De Gucht deed ook de wenkbrauwen fronsen van zijn partijgenote Fientje Moerman: "Me dunkt dat De Gucht het pad wil effenen voor een nieuwe staatshervorming. Dat verontrust me. VLD wil meer Vlaanderen en De Gucht was het daar ook mee eens. Maar nu hij een federaal petje op heeft, laat hij zijn standpunten vallen. Dat zijn zeer verdachte signalen." We kunnen mevrouw Moerman alleen maar gelijk geven. Toch nog een vraagje voor Fientje: welk standpunt heeft de VLD-top de voorbije jaren niet laten vallen?

Enkele dagen geleden raakte bekend dat de Brusselse schepen voor sport, Bertin Mampaka (cdH) in minder dan twee jaar tijd het bedrag van 33.000 euro heeft opgebeld met zijn diensttelefoon. Hij ontkent ten stelligste een illegale telefoonwinkel uit te baten, maar geeft wel toe 'regelmatig' persoonlijke gesprekken te voeren met zijn diensttelefoon, en dit tot in de verste uithoeken van de wereld…

(Bron: Metro, 27.11.2006)

De Spaanse krant ABC maakt melding van het feit dat een katholieke school in Zaragoza vanaf dit jaar het traditionele Kerstfeest heeft geschrapt. De reden voor deze beslissing is volgens de krant te zoeken in de zorg dat islamitische kinderen zouden worden 'gekwetst'.

In 1999 besloot Verhofstadt, voor het eerst in de politieke geschiedenis van dit land, een extern adviseur aan te werven om de 'communicatie' van zijn regering te verzorgen. De keuze viel, niet toevallig, op reclamegoeroe Noël Slangen.

Lees meer in onze rubriek Dag op dag

In een persmededeling naar aanleiding van het opblazen van het kartel CD&V/N-VA stelt Vlaams Belangvoorzitter Frank Vanhecke dat twee jaar hondstrouwe collaboratie van de N-VA nu met een ezelsstamp beloond werd: de pijnlijke woordbreuk rond Brussel-Halle-Vilvoorde, het cordon sanitaire tegen de Vlaams-nationale partij Vlaams Belang, de sollicitaties van kandidaat-premier Leterme bij de Franstaligen , en meer bepaald de PS, hebben blijkbaar nooit volstaan om de ogen van Bart De Wever te openen. En nu opeens weer maagd?