Het is er dan uiteindelijk toch van gekomen: deze week nam Leterme zijn intrek in de Wetstraat 16. En dat is meteen ook het enig tastbare wat het ‘Vlaams kartel’ van de fel bejubelde Leterme heeft binnengehaald. Voor het overige oogt de balans nogal mager. Leterme I is immers niets meer dan een vervolg op Verhofstadt III: een interim-regering zonder regeerprogramma. Men kondigt van alles aan, maar men verbindt zich tot niets.

Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers had het in dit verband dan ook over de “veelzeggende nietszeggendheid” die het regeerakkoord kenmerkt. Het enige nieuwsfeit is dat na de staatshervorming, nu ook ongeveer alle andere thema’s worden uitgesteld.

Klik hier en lees meer.

Het enige concrete cijfer op dit ogenblik is dat van het aantal ministers en staatssecretarissen. Dat zijn er in totaal niet minder dan 22, zegge en schrijve 8 meer dan in de vorige interim-regering. Er was gisteren geen plaats genoeg in het parlement om hen een plaats te geven en het is nog maar zeer de vraag of er wel voldoende bevoegdheden zijn om de Belgische excellenties zinvol bezig te houden. Met het door Leterme beloofde ‘goed bestuur’ heeft het in ieder geval weinig te maken. Waar het wel mee te maken heeft, is met de inhaligheid van de Franstalige partijen. “Wanneer het op kosten van de staat is, is het nooit te veel”, aldus Eric Donckier in Het Belang van Limburg (21.03.2008).

Van de zeven staatssecretarissen zijn er niet minder dan vijf Franstalig, waardoor de Vlamingen in deze regering beduidend ondervertegenwoordigd- zijn. Vreemd wanneer men weet dat de zes miljoen Vlamingen – tegenover de vier miljoen Franstaligen – duidelijk de meerderheid zijn in dit land. Kortom, voor de samenstelling van deze regering werd onmiskenbaar beroep gedaan op de beruchte Belgische rekenkunde. Dat belooft!

Nu CD&V toch in een regering is gestapt zonder de beloofde ‘grote staatshervorming’, kan met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid gezegd worden dat er niets meer uit de bus zal komen dat voor Vlaanderen van betekenis kan zijn. Ook aan Franstalige kant lijkt men er ondertussen redelijk gerust in te zijn. Een perfecte illustratie daarvan zijn de woorden van MR-minister Sabine Laruelle in het Belang van Limburg (20.03.2008):

“Ik heb trouwens de indruk dat sinds de CD&V mee in de overgangsregering Verhofstadt zit, ze meer belang hecht aan het Belgische niveau. Nu Yves Leterme de regering gaat leiden, kan dat alleen maar toenemen. Dat is een goed teken.”

In dat opzicht toont Yves Leterme zich een waardige opvolger van Verhofstadt; de politieke oplichter die deze week nog eens alle lof kreeg toegezwaaid en als staatsman de hemel werd in geprezen. Een van de weinige persstemmen die hierop een uitzondering vormde, was Paul Geudens. In Gazet van Antwerpen (20.03.2008) herinnert hij eraan hoe het liberale boegbeeld er op wonderbaarlijke wijze in slaagde om “ideeën die hij vroeger te vuur en te zwaard verdedigde, compleet te vergeten”:

“Ooit was hij even Vlaams als de Volksunie. Nu presenteert hij zich graag als de redder van het vaderland België. Ooit beleed hij de pure budgettaire orthodoxie, de jongste jaren maakte hij getruceerde begrotingen. Ooit was hij voor assimilatie van allochtonen, vandaag is hij de eerste pleitbezorger van een open samenleving.”

Daarmee wordt nog eens duidelijk gezegd wat men in de terminologie van de belgitude in feite onder ‘verantwoordelijkheid’ en ‘staatsmanschap’ verstaat. Terwijl in heel de wereld een staatsman iemand is, die aan zijn principes vasthoudt en er naar handelt, bedoelt men in dit land precies het omgekeerde.

Op zondag 20 april vindt in het Antwerpse Sportpaleis het 71ste Vlaams Nationaal Zangfeest plaats onder het motto “Manifest voor Vlaanderen”. Voor meer informatie en reservatie kan u terecht op www.anz.be

... is de titel van de nieuwste column van Vlaams Belang-voorzitter Bruno Valkeniers. U kan hem vanaf morgen lezen op www.vlaamsbelang.org