Deze week streek op vraag van de Franstaligen nog eens een Europese onderzoekscommissie in dit land neer. Deze keer om te onderzoeken waarom de drie Franstalige kandidaat-burgemeesters in de Vlaamse faciliteitengemeenten niet benoemd geraken. Na een ‘onderzoek’ van twee dagen oordeelden de drie rapporteurs dat door de niet-benoeming van de drie burgemeesters die herhaaldelijk manifest de wet hebben overtreden, “de democratische rechten van de burgers zijn aangetast”. Alsof het niet de normaalste zaak ter wereld is dat burgemeesters zich aan de wet moeten houden en dat nieuwkomers zich aanpassen aan het land waar zij zich vrijwillig gaan vestigen.

In Het Nieuwsblad (14.05.2008) vat Peter De Backer het als volgt samen: “De faciliteitengemeenten liggen in Vlaanderen, en dus is de voertaal voor officiële contacten overal het Nederlands. En dus moeten ook de burgemeesters zich aan de taalwet houden. Dat is het gevolg van het territorialiteitsbeginsel.” En hij slaat nagels met koppen wanneer hij daarbij de Franstalige dubbelhartigheid aan de kaak stelt: “Maingain neemt het graag op voor alle Franstaligen, waar ook ter wereld. Dat zijn taalgenoten uit de Canadese provincie Quebec zich met stevige taalwetten – vaak strenger dan de onze – verdedigen tegen de groeiende invloed van het Engels op hun grondgebied, vindt Maingain fantastisch. Maar als de Vlamingen hetzelfde doen in de Vlaamse rand rond Brussel getuigt zoiets van verderfelijk nationalisme.”

Dat de betrokken burgemeesters zelf maar al te goed weten dat zij in de fout (zijn) (ge)gaan, bewijst het feit dat zij nooit bij de Raad van State in beroep zijn gegaan tegen hun niet-benoeming. Zoals we dat ondertussen gewend zijn, kozen zij voor het beproefde lobbywerk om via internationale fora hun slag thuis te halen. Met succes dus, zoals andermaal blijkt.

Hierbij dient opgemerkt dat het de Franstaligen niet echt moeilijk wordt gemaakt, want er gebeurt vanuit Vlaanderen immers weinig om het eenzijdige beeld dat door de Franstaligen wordt opgehangen, bij te stellen. De recente ‘bevindingen’ van de rapporteurs van de Raad van Europa lezen dan ook niet alleen als het verhaal van een geslaagde Franstalige agitatie tegen Vlaanderen, maar is tegelijk een zoveelste illustratie van de falende internationale politiek van de Vlaamse regering.

Feest in Laken: de koninklijke familie krijgt in 2008 van de belastingbetaler niet minder dan 640.000 euro extra toegestopt. Een opslag van 5%, die het totale bedrag op 13.043.000 euro brengt. Van de stijgende levensduurte zullen ze Saksen-Coburgers dit jaar alvast niet te veel last hebben.

Dat in dit land enkele jaren geleden beslist werd om met belastinggeld moskeeën te subsidiëren en de lonen van imams te betalen, gaat voor sommigen kennelijk nog niet ver genoeg. Tijdens het Pinksterweekeinde pakte de Antwerpse CD&V-schepen voor Cultuur immers uit met het idee om een aantal katholieke kerken te sluiten en… om te toveren tot moskeeën!

Behalve – uiteraard – het Vlaams Belang, lijkt ondertussen geen enkele andere partij problemen te hebben met deze uitverkoop. Het toont in ieder geval nog maar eens aan dat de establishmentpartijen geen moeite onverlet laten om dit nieuwe kiezerssegment voor zich te winnen. Zelfs niet als zij zich daarvoor moeten ontpoppen tot actieve medewerkers van de islamisering van onze steden.

In plaats van eindelijk werk te maken van een waterdichte immigratiestop, wil Leterme I de immigratiepoorten nog verder openzetten. Enerzijds door de regularisering van illegale vreemdelingen die sinds 31 maart in dit land wonen en hier in het zwart werken, zelfstandige zijn of een ‘werkaanbod’ hebben; anderzijds door het op gang brengen van ‘economische immigratie voor knelpuntberoepen’ (nieuwe gastarbeid, zeg maar).

Als het van CD&V-senator Els Van Hoof (alweer CD&V!) afhangt, wordt het begrip ‘knelpuntberoep’ wel bijzonder ruim ingevuld. Ze pleitte er in de loop van deze week immers voor om ook poetsvrouwen zonder verblijfsvergunning te regulariseren en voortaan via het gesubsidieerde systeem van de dienstencheques legaal aan de slag te laten gaan. Minister Joëlle Milquet van het cdH, de linkse zusterpartij van CD&V, noemde het idee reeds “interessant”. Interessant lijkt ons in ieder geval dat de Vlaamse kiezer weet dat de uiterst lakse immigratiepolitiek de volle steun geniet van CD&V.

Terwijl België almaar meer opschuift naar een politiek van open grenzen, tekent zich in Italië een omgekeerde beweging af. Naar verluidt zou de nieuwe centrum-rechtse regering werken aan een verstrakking van de immigratiewetgeving in het algemeen en van een kordate aanpak van het probleem van de illegale immigratie. Premier Berlusconi wees er ondertussen reeds fijntjes op dat niet alleen de Lega Nord, maar ook enkele linkse burgemeesters, gewonnen zijn voor een striktere immigratiepolitiek.

Nu zaterdag 17 mei organiseert het Vlaams Belang een colloquium over gezinnen, waarden en normen, waarbij tevens wordt teruggeblikt op veertig jaar mei ’68. Enkele bekende namen, zoals de professoren Frank Thevissen en Boudewijn Bouckaert, cultuurfilosoof Johan Sanctorum en de publicisten Koenraad Elst en Erik Van Goor, maken hun opwachting. Gerolf Annemans modereert de debatten en geeft een slotbeschouwing.

Het colloquium begint om 9.30 uur in ‘De Schelp’ van het Vlaams Parlement. Inschrijven kan nog tot 18.30 uur door een bericht te sturen naar studiedienst@vlaamsbelang.org. Klik hier voor meer info.