Dat het einde van België door nogal wat Franstalige toppolitici zeer ernstig wordt genomen, bleek dit weekeinde andermaal uit een interview met PS-minister Laurette Onkelinx. “Als de Vlamingen op een mooie dag echt autonomie willen, dan moeten we nú al onderzoeken wat dat betekent. En in elk geval geen enkele stap accepteren die dan bijkomende problemen zou stellen voor ons.” Onkelinx doelt daarmee op de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en de geëiste ‘corridor’ tussen Brussel en Wallonië. B-H-V gaat over veel meer dan de verdediging van de Franstaligen in de Rand, zo luidt het: de Franstaligen koppelen het dossier expliciet aan de Belgische boedelscheiding. De geesten rijpen, zoveel is duidelijk.

In de Wetstraat worden de geruchten over vervroegde verkiezingen steeds hardnekkiger. Als datum wordt oktober genoemd, al zijn er een pak praktische bezwaren: volgens het Grondwettelijk Hof kunnen er geen wettelijke verkiezingen plaatsvinden zonder oplossing voor het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Bovendien zijn er in juni 2009 alweer Vlaamse en Europese verkiezingen. Volgens VLD-voorzitter Bart Somers zullen vervroegde verkiezingen het Belgische immobilisme alleen maar bestendigen. Wanneer zullen de traditionele politici eindelijk toegeven dat dit koninkrijk niet meer te regeren valt?

Eind vorige week vond de 59ste vergadering van de gemengde parlementaire commissie EU-Turkije plaats, waarvoor een dertigtal Turkse parlementsleden naar Brussel waren afgezakt. Voor al te veel kritische vragen of discussie was er geen plaats. Zo blokte co-voorzitter Joost Lagendijk (Groen-Links) opmerkingen over de kwestie-Cyprus al snel af met de commentaar dat een discussie “toch niets zou oplossen.”

Toen tijdens de vergadering aan de oppervlakte kwam hoe diep Turkije wel verdeeld is tussen islamisten en aanhangers van de lekenstaat, riep de Turkse co-voorzitter Yakis (van de Turkse regeringspartij AKP) zijn landgenoten dan weer op om interne discussies “niet in Brussel uit te vechten.”

“Het is de kwadratuur van de cirkel: hoe langer een oplossing uitblijft, hoe radicaler de standpunten worden en hoe moeilijker het wordt een compromis te vinden. Zelfs als het over populieren gaat, staan Vlamingen en Walen vandaag lijnrecht tegenover elkaar. Dag na dag valt België een beetje verder uiteen.”

Journalist Steven Samyn in De Standaard van 31 mei 2008.