De digitale nieuwsbrief van het Vlaams Belang
E-magazine nr.437
De loodgieter is terug
Deze week raakte bekend dat niemand minder dan ‘loodgieter’ Jean-Luc Dehaene wordt aangesteld als diegene die de gesprekken zal voeren over de institutionele hervormingen en het dossier BHV. Dat belooft alvast weinig goeds.
In een reactie wezen Bruno Valkeniers en Joris Van Hauthem er op dat onderhandelen over BHV betekent dat Vlaanderen hoe dan ook een prijs zal moeten betalen, wat voor het Vlaams Belang uitgesloten is. Wat ons betreft, moeten de splitsingsvoorstellen gewoon in het parlement gestemd worden. Het Vlaams Belang is bovendien benieuwd of de Vlaamse regering effectief het beloofde “assiertief beleid” zal voeren en met behulp van “alle wettelijke instrumenten” elke mogelijke toegeving zal blokkeren.
Klik
hier en lees meer.
Stop ritueel slachten!
Dezer dagen slachten moslims ter gelegenheid van het offerfeest opnieuw massaal schapen op rituele wijze. Dergelijke slachtingen zijn in strijd met onze normen inzake dierenwelzijn, maar nemen elk jaar toe. Dat komt onder meer omdat de overheden ter zake faciliteiten en logistieke steun aanbieden, waarvoor de belastingbetaler niet zelden opdraait.
Er bestaat in onze contreien – in tegenstelling tot de islamitische wereld – inderdaad zoiets als godsdienstvrijheid. Als moslims dus een maand willen vasten, vijf keer per dag willen bidden of op bedevaart willen gaan naar Mekka, staat hen dat volkomen vrij. Maar het kan niet dat de wetten en regels in onze samenleving worden aangepast aan religieuze voorschriften van inwijkelingen. Het Vlaams Belang is van oordeel dat niet wij onze wetgeving moeten aanpassen aan de eisen van de moslims, maar dat moslims zich moeten aanpassen aan onze Europese waarden en normen.
Om onze eisen kracht bij te zetten, hielden de Vlaams Belang Jongeren een protestactie aan de slachtinrichting in het Vlaams-Brabantse Vlezenbeek. In het federaal parlement zal onze partij opnieuw een initiatief nemen om rituele slachtingen te verbieden.
Klik
hier en lees meer.
Moham(m)ed populairst
Dat de vervreemding en islamisering van onze steden en gemeenten zich de voorbije jaren onverminderd heeft verder gezet, staat buiten kijf. De demografische evolutie voorspelt wat dat betreft overigens weinig goeds. Uit recente cijfers van de Directie Statistiek van de Federale Overheidsdienst Economie blijkt dat Moham(m)ed de populairste naam is voor nieuwgeborenen in het Brussels Gewest. Ook in de provincie Antwerpen staat de naam van de islamitische profeet ondertussen op nummer één in de ranglijst van populairste babynamen.
Aanzuigeffect
Uit cijfers die Gazet van Antwerpen deze week publiceerde, blijkt dat de teller van het aantal asielaanvragen begin november reeds op 13.297 stond, tegenover 10.066 begin november 2008. Dat is een stijging van niet minder dan 32 procent. De stijging is - niet toevallig - het sterkst in de maanden nadat de regering een nieuwe collectieve regularisatie afkondigde. Terwijl er in januari 21 procent meer asielaanvragen waren dan in januari 2008, was die stijging in oktober al opgelopen tot liefst 56 procent. Zoals door het Vlaams Belang steeds werd voorspeld, heeft de nieuwe regularisatieronde dus wel degelijk een aanzuigeffect.
Belastingdruk stijgt verder
Dat de belastingdruk in dit land bij de hoogste in Europa behoort, is bekend. Uit een rapport van de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (Oeso) is nu echter gebleken dat de belastingdruk in dit land in 2008 nog verder is toegenomen, terwijl in de meeste andere Oeso-landen sprake is van een daling.
De gemiddelde belastingdruk van alle Oeso-landen bedroeg vorig jaar 35,2 procent van het bruto binnenlands product. In België was dat maar liefst 44,3 procent.
Begroting is prutswerk
In haar evaluatierapport uitte het Rekenhof scherpe kritiek op de (laatste) begroting van de regering-Van Rompuy. Zo acht het hof het niet mogelijk de raming van 2011 te beoordelen bij gebrek aan precieze informatie en omdat sommige beleidsplannen nog verder moeten worden geconcretiseerd. Daarnaast stelt het Rekenhof dat de regering uitgaat van verouderde hypotheses en vaag blijft over de opbrengsten uit de financiële sector.