In 1998 had het Vlaams Blok op 7 november een congres gepland dat moest doorgaan onder het motto “Brussel bevrijden”. Al van bij de eerste voorbereidingen werd duidelijk dat de organisatie van deze manifestatie geen sinecure zou zijn. Het Brusselse politieke establishment had zich immers voorgenomen een Vlaams Blok-congres in de hoofdstad tot elke prijs te verhinderen. Vele zaaluitbaters waren dan ook niet bereid hun zaal te verhuren. Toen het Vlaams Blok ook het Brusselse Congressenpaleis (een gebouw dat wordt beheerd de overheid) werd ontzegd, spande de partij een kortgeding in tegen de verantwoordelijke minister, met name PS’er Ylieff.

In tussentijd had het Vlaams Blok dan toch nog een uitbater gevonden die bereid was om zijn ruimte te verhuren. Eens dat nieuws bekend, werd hij bedreigd door verschillende ‘anti-fascistische’ organisaties en onder druk gezet door de toenmalige burgemeester van Sint-Joost-ten-Node, de PS’er Cudell. Toen bleek dat de uitbater niet voor deze chantage wilde zwichten, werd het congres – op één dag voor de aanvang – gewoonweg verboden.

Doch ondertussen was er wat gebeurd waarop onze tegenstanders niet meer hadden gerekend: de rechtbank had geoordeeld dat het Vlaams Blok tot het Congressenpaleis moest worden toegelaten op straffe van een dwangsom van één miljoen frank. Ten einde raad besloot ook de Brusselse burgemeester De Donnéa (PRL) om het voorbeeld van zijn collega uit Sint-Joost-ten-Node te volgen en elke manifestatie op het grondgebied van Brussel te verbieden.

Het Vlaams Blok liet weten hoe dan ook in Brussel zou manifesteren. In de ochtend van 7 november arriveren Filip Dewinter, Jurgen Ceder en enkele leden van de ordedienst in het gezelschap van de gerechtsdeurwaarder aan het Congressenpaleis. Wanneer de politie op last van De Donnéa de toegang op gewelddadige wijze wil beletten, besloten de aanwezige parlementairen en militanten de gebouwen te bezetten. Enkele uren later stroomde de zaal vol met honderden enthousiaste congresgangers.

Meteen werd duidelijk dat het Vlaams Blok een politieke overwinning had geboekt. De omvang ervan bleek ook uit de media-aandacht, die bij momenten deed denken aan de historische verkiezingsoverwinning op 24 november 1991. Mede dankzij de twee Franstalige burgemeesters was het Vlaams Blok die dag op alle zenders – en nadien ook in zowat alle kranten – het grootste nieuwsitem.

• Archief