|
Actualiteit
Meest gelezen
|
|
| Dag op dag |
 
Oprichting VVP
19.11.1977 - Na de ondertekening van het Egmontpact was de breuk tussen de partijtop van de Volksunie en de militanten aan de basis totaal.
Zowel de groep rond Karel Dillen als die rond Lode Claes, VU-senator en topman uit het bedrijfsleven, waren van oordeel dat een nieuwe partij moest opgericht worden, maar verschilden sterk over de vraag hoe die partij er moest uitzien. Dillen koos voor de harde, nationalistische lijn en geloofde niet in een onmiddellijk groot succes. Claes daarentegen dacht aan een brede ‘centrumformatie’ waarin een ruimere waaier aan opvattingen aan bod zou komen en was veel optimistischer over de toekomstkansen van een nieuwe formatie.
Het kwam tot verkennende gesprekken, die echter geen tastbaar resultaat opleverden. Op 1 oktober 1977 maakten Karel Dillen en zijn medestanders de oprichting van de Vlaams Nationale Partij (VNP) bekend. Lode Claes ging ondertussen zijn eigen weg en richtte zijn eigen partij op: de Vlaamse Volkspartij (VVP). Het stichtingscongres van de nieuwe partij ging door 19 november in Dilbeek.
Ondanks de onderlinge verschillen waren zowel de VNP als de VVP in de eerste plaats anti-Egmontpartijen. En alhoewel de stijl, de aanhang en het ideeëngoed van beide partijen nogal van elkaar verschilden, vonden ze mekaar in hun verzet tegen het vermaledijde pact. Niet alleen de eerder pessimistische Karel Dillen, maar ook de optimistische Lode Claes begrepen dat de tegenstanders van het pact front moesten vormen en dat een verdeeld optreden van VNP en VVP wel eens tot een mislukking van beide zou kunnen leiden. Slechts op het laatste nippertje besloten beide partijen een kartel te vormen, dat luisterde naar de naam ‘Vlaams Blok’.
Bij de parlementsverkiezingen van 17 december, de eerste verkiezingen die plaatsvonden na de ondertekening van het Egmontpact, behaalde het Vlaams Blok ongeveer 1,5%. Het kartel scoorde vooral goed in Antwerpen (3,6%), Aalst (3,1%), Gent (2,1%) en Brussel (1,9%). Op de verkiezingsavond bleek dat voldoende voor één zetel in het arrondissement Brussel (waar Lode Claes de lijst trok) of Leuven. ’s Ochtends na de stembusslag bleek echter tot ieders verbazing dat Karel Dillen de enige verkozene is.
Lode Claes was zwaar teleurgesteld en zegde even later het akkoord met de VNP op. Dat was niet naar de zin van de uitgesproken nationalistische vleugel in de partij, die vrijwel onmiddellijk besprekingen startte met de VNP. De zwaar uitgedunde VVP zou nadien nog deelnemen aan de Europese verkiezingen van 10 juni 1979. Het resultaat was echter meer dan teleurstellend, hetgeen meteen het einde van de partij betekende.
De besprekingen tussen de VNP en de nationalistische vleugel van de VVP leidden in mei 1979 uiteindelijk tot de fusie van beide groepen in een nieuwe partijpolitieke formatie. Ze droeg dezelfde naam als het kartel dat Karel Dillen zijn parlementszetel bezorgde en die later een begrip in Vlaanderen zou worden: Vlaams Blok.
Archief
|
|
Start
Fr En De Persinfo 13 maart 2010 · 17.53u
