Op 8 juli 2001 hield Patrick Dewael (VLD) zijn 11-julitoespraak die nagenoeg volledig in het teken stond van de obsessionele hetze tegen het Vlaams Blok.

De toenmalige minister-president van Vlaanderen liet zich daarbij niet betrappen op overdreven subtiliteit. Hij las zijn toespraak immers voor in de Mechelse Dossinkazine, van waaruit tijdens de Tweede Wereldoorlog joden werden gedeporteerd.

In zijn toespraak zelf stelde Dewael dat ‘we niet kunnen uitsluiten dat deze tragedie zich herhaalt’ want dat ‘er nog altijd ideologieën zijn die vreemdelingen of andere mensen beschouwen als vijanden en die geweld en onverdraagzaamheid prediken’. Verder luidde het nog dat ‘alle democratische partijen’ de krachten moesten bundelen en de ‘de strijd tegen het extremisme’ moest worden opgevoerd. Dat hierbij enkel en alleen het Vlaams Blok werd geviseerd, was voor iedereen duidelijk.

Terwijl in geen enkel normaal land zou worden geduld dat een regeringsleider zijn toespraak naar aanleiding van de nationale feestdag misbruikt voor het beschimpen van de belangrijkste oppositiepartij, werd hier gegeneerd de andere kant uitgekeken of zelfs geapplaudisseerd. Vanuit Franstalige hoek werd Dewael voor zijn schaamteloze optreden – uiteraard - uitdrukkelijk gefeliciteerd.

• Archief