Met de regelmaat van een klok haalt de SP.a uit naar de waanzinnige lonen en obscene bonussen die sommigen er op nahouden. Terecht overigens, en dat geldt zowel voor bankdirecteurs als voor popzangers en filmsterren. Helaas blijkt het echter niet altijd zo’n vaart te lopen met de ethische principes van de socialisten.

Dat werd eerder reeds duidelijk toen bekend geraakte dat iemand als de voormalige socialistische senator Herman Verwilst bij zijn vertrek als nummer twee bij Fortis Bank niet minder dan vijf miljoen euro opstreek. Midden vorig jaar kwam bovendien aan het licht dat niemand minder dan Bruno Tuybens, de SP.a-politicus die moedig van leer trok tegen de excessieve bonussen voor bankiers, zélf over een grabbelpas bleek te beschikken toen hij nog in het bankwezen actief was. Volgens het financieel-economische dagblad ‘De Tijd’ incasseerde de onvermoeibare strijder tegen de bonuscultuur tien jaar geleden zélf een bonus van een schamele 250.000 euro voor een periode van drie jaar…

Het nieuwe jaar is nog maar enkele weken oud, of daar tuimelt alweer een rode ridder van zijn witte paard. Deze keer gaat het om niemand minder dan Rudy De Leeuw, ABVV-baas en in de vrije uurtjes ook nog voorzitter van SP.a-afdeling Denderleeuw. Als vakbondsbaas trok hij de voorbije maanden en jaren fel van leer tegen de notionele intrestaftrek. Afgelopen weekend bleek evenwel dat De Leeuw als privépersoon gretig gebruik maakte van het fiscale gunstregime dat hij als publiek figuur onvermoeibaar bestreed.

De rode predikers zijn vaak erg dogmatisch in de leer, maar maken voor zichzelf en de vrienden graag een uitzondering. Bepaald bevorderend voor de geloofwaardigheid is dat natuurlijk niet. Telkens opnieuw blijkt hoezeer de voormalige Duitse bondskanselier Helmut Kohl het bij het rechte eind had toen hij beweerde dat het makkelijker is “een hond voorbij een hotdogkraam te loodsen dan een socialist voorbij een berg geld.”

• Trefwoorden:
  
  economie, SP.A, ABVV, Rudy De Leeuw