Nee, het zijn niet alleen meisjes en vrouwen die het slachtoffer worden van allochtone agressie, verbaal of lijfelijk. De Nederlander Timon Dias schreef op weblog ‘De dagelijkse Standaard’ een bijtende open brief aan 2 Marokkaanse jongens die hem van op hun bromfiets uitmaakten voor ‘kankerjong’. “Ik zou het je graag vertellen, maar jouw waarschijnlijk-op-niet-legale-wijze-toegeëigende Vespa is sneller dan mijn gedachten en woorden.” Een beknopte bloemlezing uit het antwoord.

“Ik kijk naar je omdat ik me afvraag hoe Nederland het zover heeft laten komen. Hoe heeft Nederland het laten gebeuren dat jij en je vriendjes feitelijk de dienst uitmaken in gehele wijken van dit land? Ik kijk naar je omdat jij je boven de wet verheven waant. En daarin kan ik je moeilijk ongelijk geven. De straffen die de Nederlandse staat jou oplegt, vrees jij niet. Een gevangenisstraf is in jouw omgeving geen vernedering, het is een statussymbool.”

Echt racisme

“Ik kijk naar je omdat ik je vrees”, gaat de schrijver verder. “Omdat ik weet waar je toe in staat bent als jij je in je eer en mannelijkheid gekrenkt voelt. Ik kijk naar je omdat ik besef dat er schrikbarend weinig nodig is om die krenking te bewerkstelligen. Ik kijk naar je omdat ik weet dat je je niet langer als gast beschouwt. Dat zou ook niet moeten, maar gedraag je dan alsjeblieft wel naar onze wetten en gebruiken. Je ziet jezelf als een wetmatig erfgenaam van alles wat Nederland te bieden heeft, maar tegelijkertijd minacht je de Nederlandse samenleving. Ik kijk naar je omdat jij Marokkanen, waar ik in alle oprechtheid op gesteld ben, een slechte naam geeft. Ik kijk naar je omdat de vooroordelen jegens welwillende Marokkanen niet hun eigen schuld zijn, die vooroordelen zijn jouw schuld.”

Enkele reis

“Bovenal kijk ik naar je omdat ik niet langer inzie hoe de huidige wetgeving kan zorgen dat jullie je gedragen. Ik kijk naar je omdat ik het betreur dat onze wetgeving het niet toelaat draaideurcriminelen en onruststokers met een dubbele nationaliteit gewoon hun Nederlandse paspoort te ontnemen, en terug te sturen naar het land dat vermeld staat op het overgebleven paspoort. Ik kijk naar je omdat ik je wil vertellen dat ik je met alle liefde naar Schiphol zou rijden, en op een enkele vlucht zou zetten, als jij je op deze manier blijft misdragen.”

“Ik kijk naar je omdat ik weet dat jij vindt dat deze samenleving jou te weinig kansen en mogelijkheden biedt. Maar ik zou je graag vertellen dat dit niet het geval is. In het vrije Westen is de sociale mobiliteit ongekend, misschien zelfs onbeperkt.”

“Dit is waarom dit ‘kankerjong’ naar je kijkt. Ik had het je graag verteld, maar jouw vriend achter het stuur heeft jullie Vespa al op bekwame wijze de hoek om gestuurd. Tot een volgende keer dan maar.” De bovenstaande brief is ook van toepassing op de situatie in Belgische steden. Vrolijk word je daar niet van, maar het is goed dat iemand het luidop zegt.

• Trefwoorden:
  
  Veiligheid, Immigratie en islam, justitie, immigratiebeleid, Nederland, integratie