Arme Sofie Peeters. De jonge filmstudente wordt nu ook door de aanhangers van Sharia4Belgium uitgescholden voor “prostituee.” En door de verontwaardigde linkerzijde bijna voor ‘racist’, omdat haar reportage niet zo vleiend is voor allochtonen. Wat zou ze het ergste vinden? Het lijkt er een beetje op dat Sofie zelf geschrokken is van haar film én van de impact, en van de mogelijke gevolgen voor haar carrière. Zo schrijft ze in De Morgen dat “extreemrechts” haar film heeft aangegrepen “om hun fanatieke ideeën kracht bij te zetten”. We hebben zo’n vermoeden dat ze daarmee haar pijlen op ons richt, maar wat die ‘fanatieke ideeën’ zouden zijn, daarover laat ze ons jammer genoeg in het ongewisse. De idee dat autochtone vrouwen en moslima’s in Westerse kleren de straat op moeten kunnen, zonder lastig gevallen of uitgescholden te worden? Is dat ‘fanatiek’ of ‘extreemrechts’?

“Geen kleur”

“Is de cultuur van deze allochtone mannen de oorzaak van vrouwonvriendelijk gedrag? Ik zal dit even voor u beantwoorden: Neen”, schrijft Sofie. “Het zijn werkloze, gefrustreerde mannen, die rondhangen op straat en zich steendood vervelen. Er wordt op hen neergekeken als tweederangsburgers.” Het relativerende toontje gaat nog even door: “Een minderheid van seksistische mannen, binnen een minderheid van sociaal achtergestelde mannen, binnen een minderheid van de allochtone gemeenschap in Brussel. Reken maar uit hoeveel het nog met cultuur te maken heeft.” Van dappere Sofie blijft niet veel over. Het begint sterk op het fameuze Stockholm-syndroom te lijken. De onvermijdelijke Hilde Sabbe is in hetzelfde politiekcorrecte bedje ziek: “Seksisme heeft geen kleur”, schreeuwt ze in Het Laatste Nieuws. Alsof wij zouden beweren dat het iets met ‘kleur’ te maken heeft. Wat een geniepige verdraaiing en vervuiling van het debat. Cultuur en religie, daar gaat het om. Straf hoe sommige vrouwen, als het er op aan komt, het niet langer opnemen voor hun belaagde zusters, maar voor de allochtoon - het eeuwige slachtoffer, dat door links ook blijvend in die rol wordt gedrukt.

Eigen schuld?

Sofie Peeters doet het uitschijnen (en met haar Hilde Sabbe en nog wat allochtone alibi-Ali’s) dat het seksisme van allochtone mannen, jong en oud, uitgelokt of aangewakkerd wordt door de verleidelijke of soms (inderdaad) seksistische reclame op straat. Als dat argument zou kloppen, zouden vrouwen ook voortdurend bespuwd, achtervolgd of uitgescholden worden door hitsige autochtone mannen. Dat is zelden of nooit het geval. Misschien moet Sofie Peeters eens wat beelden gaan draaien op het bekende Tahrir-plein in Egypte. Daar heb je die ‘uitdagende’ reclameaffiches van badpakken of parfums niet, maar er wordt – letterlijk - jacht gemaakt op Westerse journalistes. Die worden, als de kans zich voordoet, omsingeld en vervolgens onderworpen aan een brutale groepsverkrachting. Ach nee, Sofie, blijf er maar beter weg…

Of lees het boek van Anke Van dermeersch over het systematische geweld tegen vrouwen in de islamitische wereld: “Hoer noch slavin” .

Niks met cultuur of religie te maken? De dag dat Sofie uitpakt met een even beklijvende reportage waarin ze toont dat autochtonen of macho-Chinezen, hitsige boeddhisten of orthodoxe joden vrouwen lastigvallen of bespringen, zullen we ootmoedig erkennen dat het niks met cultuur of religie te maken heeft.

“Sofie Peeters heeft duidelijk het talent om indringende films te maken. Maar voor de theorievorming zou ze toch misschien eens door moeten studeren, of iets langer moeten nadenken”, schrijft de Nederlandse journalist Joost Niemöller schamper. “Of iets minder bang zijn om politiek incorrect over te komen.”

Klik hier en lees meer in 'In de media'.

• Trefwoorden:
  
  VRT, Brussel, Luc Van der Kelen, hoofddoek, Sofie Peeters, femme de la rue, seksisme, GAS-boetes, Tinneke Beeckman