Precies twee jaar na de historische verkiezingen van 2010 lijkt de Vlaamse feestdag van 2012 meer dan ooit in mineur te zullen doorgaan. Na de donderwolken van de afgelopen dagen lijkt de schaduw zich ook figuurlijk over Vlaanderen te werpen.

De nakende staatshervorming en de nefaste B-H-V-akkoorden die deze week door de strot van de Vlaming zullen worden geduwd, gaan immers lijnrecht in tegen de wil van de kiezer. Nooit eerder genereert de Belgische constellatie een dergelijk pervers effect, wars van elk democratisch normbesef. Terwijl Vlaanderen massaal stemde voor meer Vlaamse autonomie wordt de artificiële Belgische constructie versterkt, krijgt Brussel een blanco cheque, worden de Brusselse Vlamingen geliquideerd en worden de Zes electoraal bij Brussel gevoegd. De drang naar zelfbestuur weerklonk nooit zo hard als bij de laatste stembusgang. Dat exact 710 jaar na de guldensporenslag die oude Vlaamse eis in de kiem wordt gesmoord, geeft aan dat dit wellicht de meest cynische 11-juli-viering ooit is.

Nochtans waren de geesten rijp om de finale stap te zetten: de stap naar een zelfstandig en vrijgevochten Vlaanderen. Laat dat tevens onze 11 juli-boodschap aan de Vlaamse partijen zijn: overwin nu eindelijk uw koudwatervrees, hou op met kostbare tijd te verspelen aan een staatshervorming die opnieuw de kiemen van een volgend conflict in zich draagt, en bereid in het Vlaams Parlement de boedelscheiding voor.

Hoewel de enige nooduitgang voor Vlaanderen, onafhankelijkheid betekent, blijkt die andere federale oppositiepartij nog steeds voor de totaal achterhaalde weg van het Belgisch confederalisme te kiezen. Dat deze weg slechts kan bewandeld worden bij de gratie van de Franstaligen is denkwerk waar bepaalde politici zich duidelijk nog niet aan hebben gewaagd.

Het politiek signaal van de burger bood ons de kans om resoluut te gaan voor de opbouw van de Vlaamse republiek. Ver verwijderd van het compromis à la Belge dat maar één receptuur kent: Vlaanderen betaal , slik en zwijg. Het is de ‘verdienste’ van CD&V, VLD SP.a en Groen dat ze het democratisch momentum van 2010 en 2011 voorbij hebben laten. Als signaal van respect naar de burger kan dat alvast tellen. Er lijkt op 11-juli dan ook meer reden voor een rouwstoet dan feestgedruis.

De Vlaams Belang-parlementsleden zullen daarom morgen verstek geven op de traditionele 11-juli viering in het Brussels stadhuis. Eenvoudigweg omdat er momenteel niets te vieren valt.

Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang

• Trefwoorden:
  
  Bruno Valkeniers, BHV, Vlaams parlement, Vlaanderen