Hoewel we natuurlijk goed weten dat er naast het cordon sanitaire ook een cordon médiatique rond het Vlaams Belang is gelegd, doet het toch steeds opnieuw pijn dat met een zeer concreet geval te moeten vaststellen.

De krant De Morgen heeft na de overstap van een aantal Vlaams Belangers naar de N-VA frontaal de aanval ingezet op wat zij ‘extreemrechts’ noemen. Patrick Dewael en Marleen Vanderpoorten van de Open VLD mochten in de Morgen van 16 juli 2012 een opinie schrijven waarin het Vlaams Belang ‘extreemrechts’ en ’homofoob’ wordt genoemd. Fatsoenlijke en neutrale media bieden na een dergelijke aantijging ruimte voor een tegenopinie. De Morgen niet.

Het Vlaams Belang stuurde dezelfde dag nog een opinierepliek naar de redactie van De Morgen. De Morgen wist telefonisch te melden dat ze ons wederwoord “niet gaan publiceren” en stelt daarvoor geen reden te moeten opgeven. Kortom: het Vlaams Belang, een van de hoofdrolspelers in een verhaal dat de pagina’s van De Morgen dagenlang vult, krijgt niet dezelfde mogelijkheid als de andere partijen om zijn standpunten uiteen te zetten.

De Morgen-hoofdredacteur Wouter Verschelden schreef in zijn opinie van 14 juli 2012 dat de uitvoerige berichtgeving en duiding inzake de uitgeprocedeerde asielzoeker Parweiz Sangari niets te maken heeft met scoringsdrang van de media, maar “wel met vechten voor een betere samenleving”. Dat ‘vechten voor een betere samenleving’ is voor De Morgen onder andere vechten tegen discriminatie. Maar zelf discrimineert de krant een belangrijke ideologische stroming, belichaamd door een partij die de democratische rechtsstaat zeer hoog in het vaandel draagt en nog steeds meer dan 500.000 Vlamingen vertegenwoordigt. Is het überhaupt de taak van een krant als De Morgen om te ‘vechten voor een betere samenleving’?

Moet De Morgen niet gewoon zorgen voor een objectieve en neutrale berichtgeving waarbij alle politieke en ideologische stromingen aan bod komen? De vraag stellen is ze beantwoorden.

Bruno Valkeniers
Voorzitter Vlaams Belang