Begroting-De Wever rijdt ons regelrecht ravijn in
Het Federaal Planbureau slaat alarm over de Belgische overheidsfinanciën. In zijn nieuwste economische vooruitzichten stijgt de Belgische staatsschuld van 107% van het bbp in 2025 naar liefst 122% in 2031. Tegen dan dreigt een zogenaamd “sneeuwbaleffect”: de rente op de schuld groeit sneller dan de economie, waardoor de schuld snel en zichzelf versterkend aangroeit. “Dit bevestigt eens te meer wat wij al maandenlang zeggen: de regering-De Wever stopt het rotten niet, maar schuift een aangroeiende schuldenberg door naar de volgende generaties”, stelt Kamerlid en begrotingsexpert Wouter Vermeersch (Vlaams Belang).
Volgens het Planbureau is de stijging van de schuld vooral het gevolg van een aanhoudend begrotingstekort: de overheid blijft structureel meer uitgeven dan ze binnenkrijgt, zelfs zonder de rentelasten mee te rekenen. Zodra de rente hoger uitkomt dan de economische groei, dreigt een zelfversterkende schulddynamiek. “De toestand van de overheidsfinanciën is op middellange termijn onhoudbaar. Dit is geen oppositieretoriek, dit zijn de cijfers van het Planbureau zélf,” reageert Vermeersch. “Er is duidelijk een ernstig risico op ontsporing. En toch blijft de regering-De Wever doen alsof alles onder controle is.”
“Dit is geen oppositieretoriek, dit zijn de cijfers van het Planbureau zélf”
Volgens het Vlaams Belang bewijst dit dat de zogenoemde begrotingssanering van de regering-De Wever onvoldoende en oneerlijk is. “De premier beloofde om het rotten te stoppen. Maar wat zien we? De schuld stijgt verder, de uitgaven blijven ontsporen en de structurele hervormingen blijven halfslachtig. Op het einde van de legislatuur zal de totale staatsschuld volgens het Federaal Planbureau maar liefst 10%-punt, ofwel 71,7 miljard euro, hoger uitvallen dan aan de Europese Commissie werd beloofd door de regering-De Wever. Dit is geen koerswijziging, dit is uitstelpolitiek”, aldus Vermeersch.
Het Vlaams Belang pleit voor échte structurele ingrepen: enerzijds door het snijden in de Belgische uitgaven (politieke verspilling, asiel en migratie, aparte sociale zekerheid nieuwkomers, dichten btw-kloof, ontwikkelingssamenwerking en klimaatfinanciering,…) en de keuze voor een financiële en fiscale autonomie van Vlaanderen. “Wanneer de Belgische rekeningen ontsporen, wordt de schuld altijd doorgeschoven naar de hardwerkende Vlaming,” besluit Vermeersch. “Als de rente straks sneller stijgt dan onze economie groeit, dan zitten we in een schuldenval. Vlaanderen verdient beter. Het is tijd om het roer écht om te gooien.”
