Blunder Van den Brandt over vliegroute illustreert incompetentie Brussels beleid
Door een administratieve blunder op het kabinet van Brussels minister van Mobiliteit Elke Van den Brandt (Groen) heeft de Brusselse regering de termijn laten verstrijken om de omstreden aanvliegroute RNP 07L, beter bekend als de ‘Crucke-route’, aan te vechten bij de Raad van State. Brussels Parlementslid Bob De Brabandere (Vlaams Belang) hekelt het gebrek aan coördinatie binnen de Brusselse regering. “Terwijl de Brusselse ministers elkaar voor de voeten lopen, verliezen de Brusselaars een belangrijk juridisch instrument om hun belangen te verdedigen. Dit is bestuurlijk amateurisme van de bovenste plank.”
Op 17 juli bracht federaal minister van Mobiliteit Jean-Luc Crucke (Les Engagés) zijn Brusselse collega Elke Van den Brandt officieel op de hoogte van de toekomstige permanente invoering van de aanvliegroute RNP 07L. Vanaf dat moment liep volgens de berichtgeving een termijn van zestig dagen om een annulatieberoep in te dienen bij de Raad van State. Van den Brandt zou die brief echter niet hebben doorgestuurd naar bevoegd staatssecretaris voor Leefmilieu Ans Persoons (Vooruit), noch naar de rest van de Brusselse regering. Persoons hoorde naar eigen zeggen pas op 6 november van het bestaan ervan.
“Het gaat hier niet om een detail of een vergeten administratief formuliertje”, reageert De Brabandere. “Een minister ontvangt een cruciale brief over een bijzonder gevoelig dossier, maar haar eigen collega's blijven maandenlang in het ongewisse. Ondertussen verstrijkt een wettelijke beroepstermijn. Hoe kan een regering de belangen van haar inwoners verdedigen als ze er zelfs niet in slaagt onderling een brief door te sturen?”
“Ministers uit één en dezelfde regering blijken elkaar niet eens tijdig op de hoogte te kunnen brengen van belangrijke officiële communicatie”
De zogenaamde Crucke-route, die aanvankelijk als tijdelijke test werd ingevoerd, loopt over dichtbevolkte wijken in het noorden en westen van Brussel. De testfase liep op 31 oktober af, maar de aanvliegroute bleef in gebruik. Los van het inhoudelijke debat over die route legt de hele affaire volgens De Brabandere vooral een fundamenteel probleem binnen het Brusselse bestuur bloot: een gebrek aan samenwerking, opvolging en politieke verantwoordelijkheid. Dat staatssecretaris Persoons publiekelijk haar boosheid en teleurstelling uit over een collega binnen dezelfde regering, maakt het beeld van een slecht functionerende ploeg alleen maar schrijnender. “Ministers uit één en dezelfde regering blijken elkaar niet eens tijdig op de hoogte te kunnen brengen van belangrijke officiële communicatie”, zegt De Brabandere. “Dan hoeft het niet te verbazen dat essentiële termijnen worden gemist.”
“Eerst horen we hoe kordaat de Brusselse regering in dit dossier zal optreden en dat ze alle juridische middelen wil uitputten. Vervolgens blijkt dat ze door haar eigen geklungel een belangrijke mogelijkheid heeft laten liggen”, besluit De Brabandere. “De Brusselaars hebben niets aan ministers die zich publiek profileren en achteraf naar elkaar wijzen wanneer het fout loopt. Ze hebben recht op een regering die haar dossiers opvolgt, haar administratie op orde heeft en gewoon haar werk doet.”
