De Wever maakte van Antwerpen een leefloonmekka voor vreemdelingen

Uit recent geanalyseerde cijfers over het Antwerpse leefloonbeleid blijkt dat onder het bestuur van Bart De Wever het leefloon grotendeels naar niet-EU vreemdelingen ging. In 2024 keerde de stad meer dan 121 miljoen euro aan leeflonen uit, waarvan bijna 70 procent naar niet-Belgen ging en ruim 64 procent naar personen van buiten de Europese Unie. “Wat ooit bedoeld was als een vangnet in afwachting van werk, is vandaag een permanent systeem geworden zonder duidelijke grenzen of plichten”, stelt Kamerlid Ellen Samyn (Vlaams Belang), die de cijfers bovenspitte op basis van cijfermateriaal van de stad Antwerpen en de OCMW-budgetten die N-VA-minister Anneleen Van Bossuyt verschafte. “Het Antwerpen van De Wever gedraagt zich als het OCMW van de hele wereld.”

In totaal ontvingen in 2024 maar liefst 14.169 personen een leefloon in de Scheldestad. Dat aantal is zo hoog dat, indien deze groep een aparte gemeente zou vormen, ze groter zou zijn dan meer dan de helft van alle Belgische gemeenten. Van deze leefloners kreeg liefst 74,81 procent een klassiek leefloon, terwijl 25,19 procent een zogenaamd ‘equivalent leefloon’ ontving: een identieke uitkering voor personen die formeel geen recht hebben op leefloon. De bedragen zijn nochtans exact gelijk: 876 euro per maand voor samenwonenden, 1.314 euro voor alleenstaanden en 1.776 euro voor personen met kinderen. “Het onderscheid is louter juridisch, niet financieel. In de praktijk gaat het om leefloon zonder leefloonrecht”, licht Samyn toe.

De nationaliteitsverdeling maakt duidelijk waar het systeem compleet ontspoort. In 2024 hadden slechts 4.273 leefloners in Antwerpen de Belgische nationaliteit. Daartegenover staat dat bijna 70 procent (goed voor 9.896 personen) niet-Belg is, en 64,22 procent – goed voor 9.099 personen – kwam zelfs van buiten de Europese Unie. Die cijfers liggen aanzienlijk hoger dan het Vlaamse gemiddelde. Opvallend is bovendien dat quasi alle equivalente leeflonen naar buitenlanders gaan.

“Zeventig procent niet-Belgische leefloners is geen toeval”, stelt Samyn onomwonden. “Het is het voorspelbare resultaat van een beleid zonder begrenzing, zonder consequente activering naar werk en zonder verantwoordelijkheid. En dat nota bene in de stad waar premier De Wever (N-VA) tot voor kort burgemeester was.”

“Zeventig procent niet-Belgische leefloners is geen toeval”

Financieel weegt dit beleid nochtans bijzonder zwaar op de stad en haar OCMW. De totale leefloonuitgaven in Antwerpen bedroegen in 2024 ongeveer 121 miljoen euro, of zowat 10 miljoen euro per maand. Op basis van de nationaliteitsverdeling betekent dit dat slechts ongeveer 36 miljoen euro naar Belgische leefloners ging. Liefst 85 miljoen euro per jaar werd uitgekeerd aan personen zonder Belgische nationaliteit, met een overwicht van niet-EU-burgers. “OCMW’s worden zo structureel overbelast, terwijl werkende Vlamingen steeds meer bijdragen en steeds minder begrip hebben voor dit ontspoorde beleid”, stelt Samyn. “Met zulke cijfers klinken de uitspraken van premier De Wever over ‘inspanningen’ en ‘de sterkste schouders’ steeds holler”.

Voor het Vlaams Belang is het dan ook duidelijk: “Als dit leefloonbeleid de blauwdruk wordt voor de rest van het land, dan ontspoort onze sociale zekerheid definitief”, waarschuwt Samyn. “Wie zijn stad laat uitgroeien tot een leefloonmekka voor niet-Europese vreemdelingen, en daar jaarlijks tientallen miljoenen euro’s aan besteedt, mist bovendien elke geloofwaardigheid om op federaal niveau orde op zaken te beloven.”