EU wil miljarden doorsluizen naar activistische NGO-netwerken
Terwijl Europeanen geconfronteerd worden met koopkrachtverlies en besparingen, plant de Europese Commissie een nieuwe geldkraan van 8,6 miljard euro voor ideologisch activisme. Onder het mom van “maatschappelijk middenveld” bouwt de Commissie verder aan een gesubsidieerde NGO-industrie die haar politieke agenda actief uitdraagt. Met dit programma, dat deel uitmaakt van het nieuwe Meerjarig Financieel Kader 2028–2034, worden bestaande fondsen voor cultuur, media en burgerparticipatie samengebracht en uitgebreid. "Het gaat daarbij niet om neutrale civiele organisaties, maar om politieke actiegroepen die structureel de agenda van de Commissie uitdragen", stelt Tom Vandendriessche, voorzitter van de Vlaams Belang-fractie in het Europees Parlement.
Onder de noemer van democratie, waarden en burgerparticipatie voorziet AgoraEU expliciet middelen voor NGO’s en netwerken die actief tussenkomen in politieke en maatschappelijke debatten. In de praktijk gaat het volgens het Vlaams Belang om organisaties die druk uitoefenen op lidstaten die een ander beleid voeren inzake migratie, genderideologie of klimaat. “Deze groepen presenteren zich als onafhankelijke civiele samenleving, maar functioneren als ideologische bondgenoten van de Commissie,” stelt Vandendriessche. “Ze vallen democratisch verkozen regeringen aan met geld dat afkomstig is van hun belastingbetalers.”
De partij wijst erop dat deze plannen opduiken op een moment dat buitenlandse financiering van dergelijke netwerken onder druk staat. “De EU positioneert zich om dat gat op te vullen,” aldus Vandendriessche. “Niet om burgers te beschermen, maar om haar politieke invloed via gesubsidieerde structuren veilig te stellen.”
"Dit is geen Unie van samenwerking, maar een corrupt systeem van zelfbediening, waarin afwijkende stemmen worden gecorrigeerd met publiek geld"
Het Vlaams Belang waarschuwt dat dit soort programma’s het vertrouwen in de Europese Unie verder ondermijnt. “Wanneer de EU activistische netwerken financiert om lidstaten te disciplineren, wordt de grens tussen bestuur en propaganda overschreden,” besluit Vandendriessche. “Dit is geen Unie van samenwerking, maar een corrupt systeem van zelfbediening, waarin afwijkende stemmen worden gecorrigeerd met publiek geld.”
