Het zomerdossier van Kurt Moons
Het is zomer. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun ‘zomerdossier’. Vandaag Kamerlid Kurt Moons.
Tijdens de vakantie probeer je normaal even het hoofd leeg te maken. Helaas blijft één ding me achtervolgen: het arbeidsmarktbeleid van de regering-De Wever.
Ja, er wordt hier en daar gesproken over meer flexibiliteit. Dat is op zich een stap in de goede richting. Maar uiteindelijk blijft alles gevangen in het Belgische keurslijf. Alsof Vlaanderen, Wallonië en Brussel dezelfde economie zijn. Alsof een werkzaamheidsgraad van bijna 78% in Vlaanderen hetzelfde verhaal vertelt als de veel lagere cijfers in Brussel en Wallonië. Alsof de economische kloof tussen noord en zuid niet elk jaar groter wordt.
Al maanden hameren we vanuit het Vlaams Belang daarop tijdens de debatten over de beperking van de werkloosheid in de tijd, de activering van niet-actieven, de centenindex en de flexi-jobs: verschillende economieën vragen een verschillend beleid. Intussen zijn het niet alleen wij die dat zeggen. Ook steeds meer professoren en economen komen tot dezelfde conclusie. Wie economische groei en meer mensen aan het werk wil, moet beleid kunnen afstemmen op de realiteit van elke regio.
En toch blijft de regering-De Wever vasthouden aan de oude Belgische reflexen?
Ze blijven inderdaad vasthouden aan het klassieke Belgische sociaal overlegmodel. Opnieuw kiest men voor één uniforme oplossing voor drie totaal verschillende economische realiteiten. En opnieuw plooit de N-VA. Ook op dit dossier verdwijnt de belofte van regionale responsabilisering als sneeuw voor de zon. Geen vuist op tafel. Geen doorbraak. Geen uitvoering van wat de kiezer werd beloofd.
De vakantie is ideaal om een goed boek te lezen. Misschien is het ook een goed moment om het verkiezingsprogramma van de N-VA er nog eens bij te nemen. Het contrast met het regeringsbeleid leest ondertussen bijna als fictie.
