Het zomerdossier van Roosmarijn Beckers
De zomer is aangebroken. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun ‘zomerdossier’. Vandaag Vlaams Parlementslid Roosmarijn Beckers.
Een onderwijsdossier dat mij ook tijdens het reces bezighoudt, zijn de taalbadklassen. Het Vlaams Belang pleit daar al jaren voor. Toen wij dat voorstel voor het eerst op tafel legden, stonden we bijna alleen. Vandaag zien we gelukkig dat steeds meer politieke partijen en mensen uit het onderwijsveld erkennen dat een goede kennis van het Nederlands de sleutel is tot succesvol onderwijs.
Anderstalige nieuwkomers worden nu soms midden in het schooljaar in een gewone klas geplaatst zonder enige notie van het Nederlands. Dat is niet alleen moeilijk voor die kinderen zelf, maar zet ook de onderwijskwaliteit van de hele klas onder druk. Bovendien gaat het probleem veel verder dan enkel nieuwkomers. Ook kinderen die hier geboren zijn, beschikken soms over onvoldoende Nederlandse kennis om de lessen goed te kunnen volgen. Daarom zijn aparte taalbadklassen een noodzakelijke stap.
Maar de Vlaamse Regering maakt nu toch eindelijk werk van taalheldklassen?
Dat is een stap in de goede richting, maar het blijft een gemiste kans. De 'taalheldklassen' zijn pas mogelijk vanaf het tweede leerjaar, terwijl ook in het eerste leerjaar cruciale vaardigheden zoals lezen en schrijven worden aangeleerd. Daarnaast ontbreekt een echte taaltoets op het einde van de kleuterklas om na te gaan of een kind klaar is voor het eerste leerjaar. Er beweegt dus eindelijk iets, maar het is te weinig én het komt te laat. Deze maatregelen kosten bovendien handenvol belastinggeld. Wie de taalachterstand echt wil wegwerken moet ook durven het probleem te benoemen. Anders blijven we dweilen met de kraan open. Zolang de ongebreidelde massamigratie naar ons land aanhoudt en de instroom van anderstalige leerlingen blijft toenemen, zullen steeds nieuwe en dure maatregelen nodig zijn om dezelfde problemen te bestrijden.
