Minister Van Bossuyt blijkt nalatig in Anderlechts OCMW-fraudedossier
In de commissie Sociale Zaken van 10 februari 2026 ondervroeg Vlaams Belang-parlementslid Ellen Samyn minister van Maatschappelijke Integratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) over de opvolging van de ernstige fraude bij het OCMW van Anderlecht. Uit de antwoorden van de minister bleek dat zij zich tot op vandaag nog steeds geen burgerlijke partij heeft gesteld in het leefloondossier, ondanks eerdere communicatie die duidelijk het tegendeel suggereerde. “De minister verschuilt zich achter juridische excuses, terwijl haar eigen communicatie en mediaberichten iets helemaal anders deden uitschijnen”, stelt Samyn. “Zo komt men al te gemakkelijk weg met dit misbruik.”
De vragen volgden op de conclusies van de parlementaire werkgroep rond fraude bij het OCMW van Anderlecht, die op 21 mei 2025 een reeks aanbevelingen formuleerde. Eén daarvan was expliciet om zich burgerlijke partij te stellen tegen het OCMW. Daags nadien, op 22 mei 2025, verscheen op de website van de minister een persbericht met de veelzeggende titel ‘Van Bossuyt stelt zich burgerlijke partij in fraudeonderzoek bij OCMW Anderlecht’. Daarin verklaarde de minister dat zij die stap zou zetten, omdat “wie ons sociaal systeem misbruikt voor eigenbelang, daar niet mee mag wegkomen”.
“Wegkijken is geen optie”
Vandaag, bijna negen maanden later, blijkt die burgerlijke partijstelling er nog steeds niet te zijn. Volgens de minister kan dat pas zodra het parket een volledig dossier heeft opgebouwd. “Dat is juridisch onjuist en vooral politiek laf”, reageert het Kamerlid scherp. “Het is perfect mogelijk om zich op elk moment burgerlijke partij te stellen. Dat de minister blijft talmen, terwijl er sprake is van mogelijke grootschalige fraude met belastinggeld, is onbegrijpelijk.”
Alsof dat nog niet volstaat, blijft ook de audit van de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie aanslepen. Die werd pas in juli 2025 besteld, ruim na de onthullende Pano-reportage, en de resultaten laten minstens een jaar op zich wachten. “De vraag is niet alleen wanneer de resultaten van de audit er komen, maar vooral of de Brusselse regering er ooit iets mee zal doen”, besluit Samyn. “Ook een regering in lopende zaken kan en moet optreden wanneer het sociaal systeem wordt misbruikt. Wegkijken is geen optie.”
