Minister van Sociale Fraudebestrijding kan geen cijfers geven over sociale fraude

Het Vlaams Belang vindt het tekenend dat in een gedachtewisseling over sociale fraude, deze ochtend in de Kamercommissie Sociale Zaken, bevoegd minister Rob Beenders (Vooruit) geen enkel cijfer kon voorleggen over de omvang van sociale fraude in de verschillende stelsels van de sociale zekerheid. “Ook kon de minister geen cijfers geven over het aantal controleurs bij elke controledienst, noch over hun werkingsbudget, en zelfs niet over de bedragen die werden teruggevorderd”, stelt Kamerlid Kurt Moons (Vlaams Belang) vast.

De gedachtewisseling met de minister vond plaats naar aanleiding van verschillende recente schandalen zoals bij het Riziv en behandelde de omvang, de evolutie en de maatregelen van de regering in het kader van sociale fraude. Vooreerst wou Moons van de minister weten hoe de samenwerking verloopt tussen zijn kabinet van socialefraudebestrijding en de kabinetten (zoals onder meer Pensioenen, Sociale Zaken, Volksgezondheid) en de overheidsdiensten (zoals de RVA, de vakbonden en de ziekenfondsen).

“Beenders toonde aan niet te weten waarmee bezig te zijn”

Daarnaast verzocht het Kamerlid een opsomming van de overheidsdiensten en onderafdelingen binnen deze diensten, die sociale fraude trachten te voorkomen, opsporen, aanpakken, of terugvorderen. “En tot slot vroeg ik onder andere om een overzicht van de uitgaven aan sociale uitkeringen, en administratiekosten voor de uitbetaling van elk stelsel, en de werkingskosten van de fraudebestrijdingsafdelingen”, aldus Moons. “Toch zaken die je van een coördinerend minister verwacht te krijgen, zeker wanneer die tot een partij behoort die naar eigen zeggen van fraudebestrijding een prioriteit gemaakt heeft.”

“Maar Beenders kon geen enkel cijfer geven, geen grafiek, geen tabel… Op geen enkele manier konden we als volksvertegenwoordigers een begin van inzicht krijgen in de omvang van de sociale fraude op verschillende domeinen”, besluit Moons. “Zijn repliek dat mijn vragen 'te gedetailleerd' waren, slaat werkelijk nergens op. Deze ochtend kreeg de Kamer vooral het bewijs dat de verschillende fraudediensten niet geïntegreerd werken, dat er geen gemeenschappelijk IT-platform bestaat, geen enkel overzicht is binnen de overheid, en dat men dus niet weet waarmee men bezig is.”