NAVO mag niet wegkijken van Erdogans repressie
Voor het Vlaams Belang is het onbegrijpelijk dat de NAVO en de regering-De Wever tegelijk de loftrompet steken over Turkije als strategische partner. “De NAVO en onze regering sluiten de ogen voor de interne repressie van het Erdogan-regime in de marge van de NAVO-top”, zegt Kamerlid Ellen Samyn. “Zij hopen daarmee defensiedeals binnen te halen, maar negeren het feit dat Turkije het NAVO-oprichtingsverdrag met de voeten treedt.”
Terwijl de NAVO zich opmaakt voor haar top in Ankara van 7 en 8 juli, verandert de Turkse hoofdstad in een politiestaat. Tienduizenden politieagenten en gendarmes controleren de stad, demonstraties en publieke bijeenkomsten zijn verboden, onafhankelijke journalisten krijgen geen accreditatie en honderden academici, vakbondsmensen, advocaten en middenveldfiguren werden opgepakt. “De NAVO is niet louter een militaire verdedigingsalliantie, maar ook een waardengemeenschap. Het zegt gebouwd te zijn op democratie, individuele vrijheid en de rechtsstaat. Maar uitgerekend tijdens haar eigen top kijkt ze weg terwijl Erdogan die principes in Ankara met de voeten treedt”, aldus Samyn. “Een bondgenoot die zijn eigen bevolking onderdrukt en kritische journalisten de mond snoert, verdient geen applaus maar scherpe kritiek."
“Turkije blijft een bijzonder problematische bondgenoot”
Volgens het Vlaams Belang maakt ook de regering-De Wever een opmerkelijke principiële ommezwaai. "Minister Maxime Prévot (Les Engagés) noemt Turkije vandaag een strategische partner en spreekt zelfs over Turkije als onderdeel van de Europese familie. Nauwelijks enkele jaren geleden pleitte de N-VA nog voor het stopzetten van de EU-toetredingsonderhandelingen met Turkije en werd zelfs openlijk de vraag gesteld of Turkije nog wel thuishoort binnen de NAVO”, vervolgt Samyn. “Vandaag lijken al die principes plots vergeten zodra economische en geopolitieke belangen op tafel liggen."
Voor het Vlaams Belang blijft Turkije een bijzonder problematische bondgenoot. "Dit regime bezet nog altijd het noorden van Cyprus, een deel van het grondgebied van een lidstaat van de Europese Unie, voert geregeld unilaterale militaire operaties in de regio, blijft de spanningen met Griekenland aanwakkeren en verleende cruciale militaire steun aan Azerbeidzjan bij de etnische zuivering van de Armeense bevolking uit Nagorno-Karabach”, besluit Samyn. “Wie dat allemaal negeert en de democratische repressie in Ankara stilzwijgend aanvaardt, ondergraaft de geloofwaardigheid van zowel de NAVO als het Belgische buitenlandbeleid."
