Pensioenhervorming blijkt nadelig voor elke gepensioneerde
Uit een rapport van het Planbureau blijkt overduidelijk dat met deze regering-De Wever het armoederisico voor gepensioneerden in het algemeen verder zal toenemen. “Elke gepensioneerde gaat moeten inboeten, de vraag is enkel nog hoeveel”, zegt Vlaams Belang-Kamerlid Ellen Samyn. “Tot nu was de effectieve impact nog moeilijk in te schatten. Maar ondertussen is het rapport van het Planbureau beschikbaar, en spreken de cijfers boekdelen.”
Algemeen gaat iedere gepensioneerde erop achteruit. Bovendien is de impact op vrouwen helemaal niet ‘verwaarloosbaar’, zoals minister van Pensioenen Jan Jambon (N-VA) eerder stelde, maar daarentegen disproportioneel groot. Vrouwen gaan er volgens het Planbureau nagenoeg in elk stelsel -werknemers én zelfstandigen - meer op achteruit dan mannen, behalve bij de ambtenaren. Dit enkel omdat mannen oververtegenwoordigd zijn binnen bepaalde ambtenarensectoren, zoals het leger of de politie. “Dit geeft dus een scheefgetrokken beeld. Algemeen zal de kloof tussen de pensioenen van mannen en vrouwen verder vergroten”, stelt Samyn. “Het gaat hier sowieso om een collectieve pensioenverlaging”.
“Het gaat om een collectieve pensioenverlaging”
Uit het rapport blijkt ook dat de maatregelen van deze pensioenhervorming het gemiddelde bruto pensioenbedrag nog verder zullen doen dalen. Dat zal al deels voelbaar zijn tijdens deze legislatuur door de ‘tijdelijke’ afschaffing van de welvaartsenveloppe, maar het zal vooral op langere termijn voelbaar zijn, onder meer door de nieuwe berekeningswijze van de ambtenarenpensioenen en de toepassing van de pensioenmalus. De vertegenwoordigers van de Studiecommissie voor de Vergrijzing bevestigden in dit kader datgene waar het Vlaams Belang reeds lang voor waarschuwt: een niet te onderschatten deel van de bevolking gaat zijn gedrag niet aanpassen om een bonus te verkrijgen of een malus te ontlopen.
Verder kaartte het Kamerlid ook het gebrek aan een link met de arbeidsmarkt aan: “Mensen forceren richting de arbeidsmarkt en langer aan de slag willen houden, maar niet voldoende jobs ter beschikking hebben om die toestroom op te vangen, is niet houdbaar. Dit zorgt gewoon voor een verschuiving naar andere vormen van sociale uitkeringen, waaronder leefloon en de ziekte-uitkering,” waarschuwt Samyn. “Uit een recent gelekt rapport blijkt immers nu al dat de poorten naar de ziekte-uitkering wijd open blijven staan.
Samyn peilde bij de minister ook naar diens concrete maatregelen om werk werkbaar te houden, zeker op latere leeftijd. Mensen moeten immers ook effectief in staat zijn om te werken tot 66 of 67 jaar. Op dat punt bleef Jambon echter opvallend vaag. “Bovendien blijkt uit studies uit 2022 dat ook de tewerkstellingsgraad bij jongeren van 18 tot 24 jaar een ernstig probleem vormt: die was toen al met 5 procent gedaald. Sindsdien is de arbeidsmarkt alleen maar ingrijpender veranderd, onder meer door de opkomst van AI, waardoor het risico reëel is dat jongeren nog later hun intrede op de arbeidsmarkt zullen doen.”
“Die evolutie heeft vanzelfsprekend ook gevolgen voor de loopbaanopbouw en dus voor de pensioenrechten”, besluit Samyn. “Toch lijkt Jambon die realiteit naast zich neer te leggen. De gevolgen van dat gebrek aan visie zullen wellicht pas over enkele jaren echt zichtbaar worden.”
