Persberichten
vrijdag, 09 jan 2026

Regering schuift timing gesloten illegalencentrum Jabbeke weer op

Uit een antwoord van minister van overheidsgebouwen Vanessa Matz (Les Engagés) aan Kamerlid Britt Huybrechts van Vlaams Belang blijkt dat het nieuwe gesloten centrum voor illegalen in Jabbeke pas ten vroegste in 2029 operationeel kan zijn. De totale kostprijs wordt geraamd op 28 miljoen euro. “En dat voor een nieuw gebouw met een capaciteit van slechts 112 plaatsen”, reageert Huybrechts. 

Minister van Asiel en migratie Anneleen Van Bossuyt (N-VA) communiceerde nochtans enkele maanden geleden een andere timing. Die voorzag in een ingebruikname in oktober 2028. In het recente antwoord wordt nu gesproken over een afronding ‘naar verwachting in 2029’, zonder verdere precisering. “Dat wijst minstens op een verschuiving of versoepeling van de timing, zeker als men dan ook nog eens uitdrukkelijk verwijst naar de onzekerheid omtrent de benodigde vergunningen,” stelt Huybrechts. 

“Veel geld, veel vertraging, amper terugkeer”

Het gesloten centrum in Jabbeke maakt deel uit van het Masterplan Gesloten Centra, dat al sinds 2017 aansleept. De totale opvangcapaciteit van de vier gesloten centra samen bedraagt slechts vijfhonderd plaatsen, waarvan twintig bufferplaatsen. Ondanks de voorziene investering van naar schatting 28 miljoen euro komt er dus ook in Jabbeke geen enkele extra plaats bij voor de opsluiting en terugkeer van illegalen. “Er is geen nood aan dure gesloten centra maar wel aan een effectief uitwijzingsbeleid. Dit land telt naar schatting 150.000 tot 200.000 illegalen. Dan zijn 112 plaatsen voor een kostprijs van 28 miljoen een zeer dure druppel op een hete plaat”, stelt Huybrechts. “Dit kan bezwaarlijk een bijdrage aan een structurele oplossing worden genoemd."

Ook de manier waarop het terrein werd verworven roept vragen op. De site blijkt via onteigening overgenomen van het Vlaams Gewest en dit voor minder dan 900.000 euro. “Opnieuw levert Vlaanderen grond in voor het federaal migratiebeleid, zonder dat onze mensen daar beter van worden,” besluit Huybrechts. “Veel geld, veel vertraging, amper terugkeer. Dat is de trieste balans.”