Regeringen maken aardgas onbetaalbaar terwijl marktprijzen opnieuw stijgen
Nu de aardgasprijs opnieuw fors stijgt moeten gezinnen zich voorbereiden op nog hogere energietarieven. Vlaams Belang-Kamerlid Kurt Ravyts waarschuwt voor de fiscale ‘driestapsraket’ die eraan komt. De federale regering verhoogt immers de accijnzen op aardgas, vanaf 2028 komt daar de Europese koolstoftaks ETS2 bij en ook de Vlaamse regering heeft beslist om fossiele verwarming extra te belasten. “De internationale gasmarkt hebben we niet in de hand, maar onze regeringen beslissen wél zelf hoeveel belastingen ze daar nog bovenop stapelen”, zegt Ravyts. “Net op het moment dat de gasprijs opnieuw door het dak gaat, kiest de regering-De Wever ervoor aardgas jaar na jaar duurder te maken. Deze regering laat onze gezinnen in de kou staan.”
De federale accijnsverschuiving is bovendien geen eenmalige ingreep. Tussen 2026 en 2029 wordt de accijns op aardgas voor gezinnen stapsgewijs opgetrokken van 9,23 euro per MWh naar 13,60 euro per MWh, een stijging met bijna de helft. Tegelijk komt vanaf 2028 ETS2, het Europese emissiehandelssysteem voor onder meer de verwarming van gebouwen, bovenop de energiefactuur. “Eerst maakt de federale regering gas via de accijnzen structureel duurder en vervolgens komt Europa met een bijkomende CO2-prijs”, aldus Ravyts. “Dat zijn politieke keuzes die gezinnen rechtstreeks in hun portemonnee raken.”
“Als de internationale energieprijzen stijgen, zouden de regeringen de factuur van gezinnen moeten beschermen”
Daar blijft het niet bij. De Vlaamse regering besliste principieel dat vanaf 2028 ook Vlaamse beleidskosten voor de energietransitie geleidelijk van de elektriciteitsfactuur naar fossiele verwarmingsbrandstoffen worden doorgeschoven. Concreet worden onder meer openbaredienstverplichtingen verschoven van de elektriciteits- naar de aardgasdistributienetbeheerders. De bedoeling is expliciet om elektrische verwarming aantrekkelijker en fossiele verwarming duurder te maken. “Federaal hogere accijnzen, Europees ETS2 en daar bovenop een Vlaamse taxshift: dat is een regelrechte driestapsraket richting een onbetaalbare gasfactuur”, zegt Ravyts. “Men probeert gezinnen via steeds hogere gasprijzen richting een dure warmtepomp te duwen, in plaats van hen zelf te laten bepalen welke verwarmingstechniek voor hun woning én budget haalbaar is.”
Een bijzonder grote groep Vlamingen wordt hier de dupe van: in 2024 gebruikte nog 67 procent van de Vlaamse huishoudens aardgas als hoofdverwarming. Bovendien is voor heel wat oudere woningen een snelle overstap naar een warmtepomp technisch noch financieel vanzelfsprekend. “Voor honderdduizenden gezinnen gaat het dus niet simpelweg om een gasketel vervangen door een warmtepomp, maar mogelijk ook om zware investeringen in isolatie en het verwarmingssysteem”, besluit Ravyts. “Als de internationale energieprijzen stijgen, zouden de regeringen de factuur van gezinnen juist moeten beschermen. De federale, Europese en Vlaamse beleidsmakers doen evenwel precies het tegenovergestelde: zij scheppen er zelf nog belastingen bovenop. Kil en asociaal, zoals we het intussen gewoon zijn van het N-VA-beleid.”