Vandenbrouckes Terug-naar-werkvoucher is complete mislukking
De terug-naar-werkvoucher van minister Frank Vandenbroucke (Vooruit) blijkt één jaar na lancering een complete mislukking. Hoewel de maatregel ‘een paar tienduizend’ langdurig zieken per jaar opnieuw richting werk moest begeleiden, werden tussen 1 april 2025 en 16 maart 2026 slechts 924 vouchers aangevraagd, waarvan amper 188 effectief gebruikt. “Dat is minder dan 0,03 procent van de 585.000 langdurig zieken die vandaag in aanmerking komen”, zegt Vlaams Belang-Kamerlid Ellen Samyn. “Bovendien kan Vandenbroucke niet eens zeggen hoeveel van die mensen effectief terug aan het werk zijn.”
Volgens Samyn toont dit aan dat de maatregel vooral op papier bestaat, maar in de praktijk nauwelijks werkt: “Een systeem dat duizenden mensen moest helpen, bereikt vandaag vrijwel niemand. En toch blijft de minister doen alsof een simpele verruiming van de doelgroep volstaat om dit falende instrument plots wél succesvol te maken.”
Tijdens de commissiebespreking verdedigde Vandenbroucke zijn beslissing om de toegang tot de voucher te vervroegen van één jaar naar zes maanden arbeidsongeschiktheid. Opvallend daarbij was echter dat hij tegelijk toegaf dat hij zelf niet weet hoe groot die verruimde doelgroep precies zal zijn, noch hoeveel mensen effectief gebruik zullen maken van de voucher. Voor Samyn is dat hallucinant: “Hij verruimt dus een systeem waarvan hij zelf de doelgroep niet kent en waarvan hij niet kan inschatten hoeveel mensen er gebruik van zullen maken. Ook weet hij niet hoeveel mensen effectief terug aan het werk zijn na het gebruik van de voucher. Terwijl dat net de bedoeling is, hij voert een maatregel in en meet het gebruik ervan niet de resultaten. Zonder concrete cijfers over de resultaten is verdere uitbreiding onverantwoord en tijdsverspilling.”
“Iedereen betaalt de prijs: de werkgevers, de belastingbetaler en de mensen die echt ziek zijn”
Ook de administratieve rompslomp ligt volgens het Vlaams Belang mee aan de basis van het falen. Het aanvraagformulier bij het RIZIV is volgens Samyn veel te complex voor mensen die zich net in een kwetsbare situatie bevinden. Bovendien worden kandidaten die wel een aanvraag indienen, vaak van het kastje naar de muur gestuurd tussen RIZIV en ziekenfonds.
Daarbovenop blijft zowat 16 miljoen euro, betaald door de werkgevers, quasi onaangeroerd liggen. “Werkgevers betalen netjes hun bijdragen voor een systeem dat nauwelijks functioneert. Dat is geen efficiënt beleid, dat is onverantwoord beleid”, besluit Samyn. Het Vlaams Belang vraagt dan ook niet alleen een grondige vereenvoudiging van het systeem, maar ook meer controle op de toekenning van ziekte-uitkeringen. “Wij vragen geen heksenjacht op wie echt ziek is. Maar wel een systeem dat werkt, dat controleert en dat verantwoordelijkheid neemt. Vandaag betaalt iedereen de prijs: de werkgevers, de belastingbetaler én de mensen die echt ziek zijn.”
