Vlaams Belang wil langstwonende Brusselaars eerst op de wachtlijst voor Brusselse sociale woningen
Brussels Parlementslid Bob De Brabandere (Vlaams Belang) dient een voorstel van ordonnantie in om Brusselaars die al jarenlang in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest wonen voortaan een reële voorrang te geven bij de toewijzing van sociale woningen die worden beheerd door de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij (BGHM) of de openbare vastgoedmaatschappijen. “Wie al tien, vijftien of twintig jaar in Brussel woont, hier zijn gezin heeft, hier werkt of gewerkt heeft en hier zijn sociaal leven heeft opgebouwd, mag niet zomaar achteraan belanden in de rij voor een publieke huurwoning”, aldus De Brabandere. “Sociale huisvesting moet in de eerste plaats bescherming bieden aan Brusselaars die door de wooncrisis uit hun eigen stad dreigen te worden verdrongen.”
De Brusselse Huisvestingscode en het bestaande Huurbesluit voorzien vandaag al in verschillende voorkeurrechten, onder meer voor gezinnen met kinderen, alleenstaande ouders, personen met een handicap, ouderen of mensen die hun woning moeten verlaten wegens onbewoonbaarheid. Die sociale beschermingsmechanismen blijven in het voorstel volledig behouden. Wat vandaag echter ontbreekt, is een duidelijke en doorslaggevende erkenning van duurzame Brusselse woonbinding. “Dat is onlogisch en onrechtvaardig”, stelt De Brabandere. “Een Brusselaar die al decennialang bijdraagt aan deze stad, zijn kinderen hier naar school stuurt en zijn leven hier heeft opgebouwd, moet kunnen rekenen op een systeem dat die verankering ernstig neemt.”
Het voorstel verankert daarom in de Brusselse Huisvestingscode dat duurzame gewestelijke binding een volwaardig voorkeurrecht en rangschikkingscriterium wordt. Concreet gaat het om de duur waarin de kandidaat-huurder, of een meerderjarige medeaanvrager, zijn hoofdverblijfplaats heeft of heeft gehad in één of meer Brusselse gemeenten. Die binding wordt toegepast via een watervalsysteem, zodat ze niet verdwijnt in een loutere puntentelling zonder praktische gevolgen. De band met de gemeente waar de woning gelegen is, kan aanvullend meetellen, maar slechts als subsidiair criterium binnen dezelfde trap van gewestelijke binding.
“Sociale huisvesting moet Brusselaars beschermen tegen verdringing uit hun eigen stad”
De Brabandere benadrukt dat zijn voorstel niemand uitsluit. Kandidaat-huurders zonder duurzame Brusselse binding kunnen zich blijven inschrijven, worden niet geschrapt en blijven toewijsbaar. Ook dringende sociale toewijzingen, aangepaste woningen voor personen met een handicap, herhuisvesting, opvangsituaties bij intrafamiliaal geweld en andere bijzondere beschermingsmechanismen blijven onaangeroerd. “Dit voorstel is geen uitsluitingsmechanisme, maar een rechtvaardigheidscorrectie”, aldus het Brussels Parlementslid. “Het gaat erom dat Brusselaars die al jarenlang met het Gewest verbonden zijn eindelijk niet langer worden genegeerd in een systeem van schaarste.”
Volgens het Vlaams Belang is de maatregel des te logischer omdat Brussel kampt met torenhoge woonkosten, lange wachtlijsten en een structureel tekort aan betaalbare woningen. Sociale huisvesting is in die context niet alleen een sociaal instrument, maar ook een middel om wooncontinuïteit, wijkstabiliteit en sociale samenhang te beschermen. De openbare woningen worden met publieke middelen beheerd en ondersteund. Het is dan ook legitiem dat het Gewest bij schaarste rekening houdt met wie duurzaam deel uitmaakt van de gemeenschap. “Brussel mag zijn eigen inwoners niet behandelen alsof hun jarenlange band met deze stad niets betekent”, besluit De Brabandere. “Wie duurzaam in Brussel geworteld is, moet bij de toewijzing van publieke huurwoningen eindelijk een eerlijke plaats krijgen. Dat is geen voorrecht, dat is gezond verstand.”
