Vlaamse regering schrapt steun voor kadaverophaling: veehouder betaalt de rekening
De Vlaamse regering schrapt vanaf 2027 haar tussenkomst in de kosten voor de ophaling van kadavers bij veehouders. Die blijven verplicht om gestorven landbouwdieren te laten ophalen en verwerken, maar zullen voortaan een groter deel van de factuur zelf moeten dragen. Vlaams Parlementslid Dries Devillé (Vlaams Belang) hekelt dat de regering haar begrotingsbesparing rechtstreeks doorschuift naar de landbouwers. “Minister Jo Brouns (cd&v) zegt dat hij de landbouwers maximaal heeft ontzien, maar leg dat maar eens uit aan de veehouder die straks meer moet betalen voor een dienstverlening waartoe de overheid hem verplicht”, zegt Devillé. “Dit is niets meer dan een zoveelste rekening die naar het boerenerf wordt doorgeschoven.”
De ingreep komt bovenop de eerdere vermindering van de Vlaamse steun voor Rendac. Veilige kadaverophaling is bovendien niet alleen een zaak van de individuele veehouder: ze beperkt de risico’s voor dierengezondheid, volksgezondheid en leefmilieu. In Wallonië bestaat daarvoor wel een publieke steunregeling. De Waalse regelgeving voorziet dat de overheid de kosten voor ophaling, transport, verwerking en vernietiging van gestorven landbouwdieren geheel of gedeeltelijk ten laste kan nemen. “Wallonië blijft tussenkomen in deze noodzakelijke dienstverlening, terwijl Vlaanderen zijn tussenkomst voor veehouders stopzet”, stelt Devillé. “Onze boeren worden al geconfronteerd met alsmaar veranderende regels, onzekerheid en stijgende kosten. Nu moeten ze ook deze besparing ophoesten.”
“Geef onze boeren rechtszekerheid, werkbare vergunningen en minder administratie”
De Waalse regeling toont volgens Devillé bovendien aan dat de Vlaamse keuze geen vanzelfsprekendheid is. Waalse landbouwproducenten kunnen per ophaling betalen of gebruikmaken van een abonnementensysteem, waarbij de regelgeving bepaalt dat het abonnement minstens 25 procent van de kosten voor verwerking en vernietiging vertegenwoordigt. Tegelijk rijst in Vlaanderen de vraag hoe de tarieven zullen evolueren wanneer de overheid haar financiële tussenkomst stopzet. “Wie bewaakt straks de factuur wanneer de overheid zich terugtrekt?”, vraagt Devillé. “Wanneer landbouwers wettelijk verplicht zijn om van deze dienstverlening gebruik te maken, moet de overheid er minstens over waken dat de kosten transparant en redelijk blijven.”
Tegelijk blijven de middelen voor de stikstofprovisie buiten schot. Voor het Vlaams Belang illustreert dat de politieke keuze die de Vlaamse regering maakt: ze behoudt middelen voor haar stikstofbeleid, terwijl ze ondersteuning voor een noodzakelijke dienstverlening op landbouwbedrijven afbouwt. “Onze landbouwers willen boeren, een inkomen verdienen en hun bedrijf doorgeven”, besluit Devillé. “Geef hen rechtszekerheid, werkbare vergunningen en minder administratie. Behoud de steun voor kadaverophaling en pak de regelzucht aan.”
