Werkloosheidsbeperking dreigt uit te draaien op verschuiving naar OCMW en ziekte-uitkering
Uit een nieuwe studie van de Rijksdienst voor Arbeidsvoorziening blijkt dat van de bijna 46.000 langdurig werklozen die begin dit jaar hun werkloosheidsuitkering verloren, meer dan de helft terechtkwam bij het OCMW of het ziekenfonds. Slechts één op de tien vond effectief werk. Voor het Vlaams Belang bevestigen die cijfers precies waarvoor de partij al maanden waarschuwt. "De regering heeft steeds de indruk gewekt dat een derde opnieuw aan het werk zou gaan, een derde naar het OCMW zou doorstromen en een derde uit de statistieken zou verdwijnen. Wij hebben altijd gewaarschuwd dat de realiteit anders zou zijn. Vandaag zien we inderdaad een massale verschuiving naar het leefloon én opvallend veel mensen die in Vlaanderen terechtkomen in de ziekte- en invaliditeitsuitkering", zegt Kamerlid Ellen Samyn (Vlaams Belang).
Volgens voorlopige cijfers van de POD Maatschappelijke Integratie kwamen er inmiddels al meer dan 26.000 bijkomende leefloongerechtigden bij. Het Vlaams Belang vreest dat de hervorming vooral leidt tot een verschuiving tussen uitkeringsstelsels, zonder duurzame activering. "België telt vandaag ongeveer 140.000 openstaande vacatures, terwijl we spreken over een potentieel activeringsreservoir van om en bij de 800.000 mensen wanneer we leefloners, werkzoekenden en langdurig zieken met arbeidspotentieel samen bekijken. De eenvoudige vraag is: naar welke jobs wil deze regering al die mensen activeren?”, stelt Kamerlid Kurt Moons (Vlaams Belang). “Er is een fundamentele mismatch tussen de beschikbare vacatures en de profielen van veel uitkeringsgerechtigden. Zonder voldoende passende jobs dreigt activering een administratieve oefening te worden waarbij mensen van traject naar traject worden gestuurd zonder duurzame uitstroom."
“Als deze hervorming meer wil zijn dan een statistische verschuiving tussen verschillende uitkeringsstelsels, moet de regering kunnen aantonen hoeveel mensen permanent uitstromen naar werk"
Daarnaast waarschuwt het Vlaams Belang dat de druk steeds meer wordt doorgeschoven naar de lokale besturen. "OCMW's zijn opgericht voor maatschappelijke dienstverlening, sociale begeleiding en psychosociale ondersteuning. Vandaag worden ze steeds meer ingezet als activeringsactor, terwijl die opdracht in essentie thuishoort bij de regionale arbeidsbemiddelingsdiensten zoals de VDAB, Le Forem en Actiris”, aldus nog Samyn. “Vlaanderen investeert jaarlijks honderden miljoenen euro's in activering. Dan moet men zich afvragen waarom OCMW's steeds meer taken moeten overnemen waarvoor ze oorspronkelijk niet zijn opgericht."
Ook de financiële gevolgen voor de lokale besturen baren de partij zorgen. "Als de federale regering mensen uit de werkloosheid duwt zonder dat daar voldoende jobs tegenover staan, dreigt men de factuur gewoon door te schuiven naar de OCMW's en dus naar de gemeenten. Dat kan onmogelijk de bedoeling zijn", vult Moons aan.
Het Vlaams Belang benadrukt dat het succes van de hervorming niet mag worden afgemeten aan het aantal trajecten of begeleidingen, maar aan duurzame tewerkstelling. "Vandaag bestaan er nauwelijks federale cijfers over hoeveel leefloongerechtigden na één, drie of vijf jaar effectief nog aan het werk zijn. Nochtans is dat de enige maatstaf die echt telt. Als deze hervorming meer wil zijn dan een statistische verschuiving tussen verschillende uitkeringsstelsels, moet de regering kunnen aantonen hoeveel mensen permanent uitstromen naar werk", besluit Samyn. Beide Kamerleden zullen hierover bijkomende vragen indienen aan de bevoegde ministers.
