Helft van alle drugsverdachten blijkt niet-Belg
Nieuwe politiecijfers over de drugscriminaliteit in onze grootsteden blijken een zoveelste negatief gevolg van de massamigratie. In Antwerpen is bijna één op de twee gekende drugsverdachten een niet-Belg (49,2%). In verschillende Brusselse gemeenten stijgt dat aandeel zelfs tot boven de 60%. “Wie nu nog de link tussen massamigratie en criminaliteit minimaliseert, ontkent het zonlicht en draagt een zware verantwoordelijkheid,” reageert Kamerlid Ortwin Depoortere (Vlaams Belang).
Depoortere, voorzitter van de Commissie Binnenlandse Zaken, wilde het aantal gekende verdachten in drugsdossiers kennen. Daarom vroeg hij de cijfers op bij minister van Binnenlandse Zaken Bernard Quintin (MR). Die cijfers legden het vreemdelingenprobleem bloot. Zo werden in 2024 in Brussel en in de vijf grote Vlaamse centrumsteden in totaal 15.521 verdachten geregistreerd voor drugsfeiten. 5.879 van hen — zowat 40%— bleken niet-Belgisch. De problematiek is evenwel het grootst in Antwerpen en op het Brussels grondgebied.
Schaarbeek spant de kroon, met liefst 61,4% niet-Belgische drugsverdachten, gevolgd door Sint-Gillis (57,1%) en Sint-Joost-ten-Node (57,7%.) Maar ook Antwerpen piekt in de cijfers. “In Antwerpen is het aandeel niet-Belgen bijna één op twee: 3.364 gekende drugsverdachten, waarvan 1.654 met een niet-Belgische nationaliteit”, illustreert Depoortere. “De statistieken leggen overigens nog een andere verontrustende tendens bloot: er is een harde kern van recidivisten. In Brussel pleegden meer dan 1.000 verdachten twee of meer drugsfeiten op één jaar tijd ; in Antwerpen ging het om 437 veelplegers.”
“Onze belangrijkste steden worden vergiftigd door een drugseconomie waarvan het gros van de gekende daders niet-Belg is”
De alarmerende cijfers wijzen op een structureel probleem. “Onze belangrijkste steden worden vergiftigd door een drugseconomie waarvan het gros van de gekende daders niet-Belg is. Dat is een structureel probleem dat dringend erkend moet worden,” stelt Depoortere. “Men moet veel harder optreden, ook tegen de straatdealers die onze wijken terroriseren. Dit los je alleen op met meer en doorgedreven politieacties en een harde aanpak door justitie. De oprichting van een illegalenpolitie is daarbij het antwoord op de aanpak van drugscriminelen die hier illegaal verblijven. In Brussel is de eengemaakte politie alleszins dringend nodig, want drugscriminelen stoppen uiteraard niet aan de gemeentegrens,” besluit Depoortere.
