Het zomerdossier van Mercina Claesen
De zomer is aangebroken. Voor heel veel mensen het sein om gedurende enkele weken de teugels te vieren, en te ontsnappen aan de dagelijkse verplichtingen. En om in een stralende zon even te genieten van een welverdiende rust, met partner, gezin, vrienden of familie. Maar hoe deugddoend rustig deze periode ook moge zijn, soms zijn er bezorgdheden die je ook dan niet loslaten. Dossiers die je dermate nauw aan het hart liggen dat je ze misschien zelfs (stiekem) meesmokkelde in je reiskoffer… Wij gingen bij onze parlementsleden op zoek naar hun ‘zomerdossier’. Vandaag Vlaams Parlementslid en Vlaams Belang Jongeren-voorzitter Mercina Claesen.
Tijdens warme zomernachten zal ik wellicht niet altijd snel de slaap vatten. Maar eerlijk gezegd zijn het niet alleen de temperaturen die mij wakker houden. Er zijn dossiers die blijven malen, ook tijdens het reces. Voor mij is dat de toenemende agressie tegen hulpverleners. Mensen die elke dag klaarstaan voor anderen, moeten dat kunnen doen in veilige omstandigheden. Vandaag is dat helaas steeds minder vanzelfsprekend.
Uit mijn schriftelijke vraag aan minister Gennez bleek dat het aantal meldingen van agressie ook tegen hulpverleners bij de Centra Algemeen Welzijnswerk op korte tijd bijzonder sterk is gestegen. In 2023 ging het nog om 565 meldingen. In 2025 waren dat er al 2.336. Dat zijn meer dan zes meldingen per dag. In Antwerpen is de stijging ronduit hallucinant en ook in Limburg zien we een forse toename. Dit zijn geen losse incidenten meer. Dit is een structureel veiligheidsprobleem.
Hoe reageert het beleid hierop?
Wat mij vooral stoort, is dat men steeds blijft steken in verklaringen zonder dat er iets verbetert. Een hogere meldingsbereidheid kan misschien een deel verklaren, maar zeker geen verviervoudiging van de cijfers. Bovendien leidde in 2025 amper een fractie van de meldingen tot een daadwerkelijke klacht. Als hulpverleners geen aangifte doen omdat het te omslachtig is of omdat ze het gevoel hebben dat er toch niets mee gebeurt, dan laat het systeem hen dus in de steek.
Het Vlaams Belang wil dat wie zorgt voor anderen zelf beter beschermd wordt. Daarom blijven wij pleiten voor een Vlaamsbreed kader met duidelijke procedures, een betere registratie, meer ondersteuning voor voorzieningen en echte gevolgen voor wie geweld pleegt. Hulpverlening mag nooit een vrijgeleide zijn voor agressie. Wie hulpverleners bedreigt of aanvalt, moet voelen dat daar consequenties aan verbonden zijn.
