Inkomensgarantie voor ouderen: niet-Belgen krijgen meer
De jaarlijkse kost van de inkomensgarantie voor ouderen (IGO) is in 2025 opgelopen tot ruim 1 miljard euro. Bovendien ontvangen niet-Belgische rechthebbenden gemiddeld 44 euro méér per maand dan Belgische gepensioneerden. "Het IGO is het leefloon voor gepensioneerden”, zegt Kamerlid Ellen Samyn (Vlaams Belang), die de cijfers opvroeg. “Het is een volledig belastinggefinancierde bijstandsuitkering die blijkbaar disproportioneel terechtkomt bij mensen die hier nooit of nauwelijks bijgedragen hebben. Dit is een regelrechte schande.”
In januari 2025 telde België 119.651 IGO-rechthebbenden. De jaarlijkse kost steeg van 644,2 miljoen euro in 2020 naar 1.027,5 miljoen euro in 2025, een toename van bijna 60 procent op vijf jaar tijd. Van die rechthebbenden heeft 13,6 procent geen Belgische nationaliteit, tegenover 10,9 procent in 2020. “Eerder bleek bovendien al dat 44 procent van alle IGO-rechthebbenden van buitenlandse herkomst is”, aldus Samyn. “Net zoals het leefloon, is het IGO één van de aantrekkingspolen van massa-immigratie.”
In januari 2025 ontving een niet-Belg gemiddeld 757 euro per maand aan IGO, tegenover 713 euro voor een Belg. Pensioenminister Jan Jambon (N-VA) wijst op het middelenonderzoek als verklaring, maar Samyn reageert scherp: "De minister bevestigt zelf dat wie minder heeft bijgedragen, proportioneel meer uit onze belastingkas haalt. Dat is een pervers systeem dat immigratie naar ons overbelaste sociale vangnet beloont."
“Sociale bijstand moet worden voorbehouden aan wie effectief bijgedragen heeft aan onze samenleving”
Het contrast kon niet groter zijn. “Onvoorwaardelijke uitkeringen zonder plichten of bijdragen worden klaarblijkelijk hoger ingeschat dan de mensen die decennialang de sociale zekerheid mee hebben opgebouwd. Dit is een compleet verkeerde keuze", vervolgt het Kamerlid. "Wie werkt en bijdraagt, verdient bescherming. Niet wie hier toekomt zonder ooit ook maar één bijdrage te hebben geleverd."
Het Vlaams Belang eist een grondige hervorming waarbij sociale bijstand wordt voorbehouden aan wie effectief bijgedragen heeft aan onze samenleving. “Zolang de meerderheid weigert in te grijpen, zal de rekening voor de Vlaamse belastingbetaler blijven stijgen”, besluit Samyn.
