Officieel bevestigd: België verzinkt in corruptiemoeras
Het Vlaams Belang verbaast zich niet over de pijnlijke vaststelling van de wereldwijde, onafhankelijke organisatie Transparency International, dat de corruptie in ons land toeneemt. “Voortdurend moeten we via de media vernemen hoe politici, ambtenaren of personen binnen het gerechtelijk apparaat hun macht voor persoonlijk gewin misbruiken”, zegt fractievoorzitter in de Kamer Barbara Pas. “En enige verbetering zit hierin niet aan te komen.”
Op de internationale Corruption Perceptions Index staat België op plaats 21, met 69 punten. Transparency International geeft hierin scores tussen nul (uiterst corrupt) en honderd (bijzonder proper). “Om tot een betrouwbaar cijfer te komen, worden uiteraard wetenschappelijke methodes gebruikt, en worden onder meer met bedrijven en experts gesprekken gevoerd”, aldus Pas, die opmerkt dat België tien jaar geleden nog goed was voor 77 punten. “Een opmerkelijk snelle en heel stevige daling dus, om niet te zeggen dat we eigenlijk in vrije val zijn.”
“Dit ligt volledig in de lijn van eerdere vernietigende rapporten”
Noch voor het Vlaams Belang, noch voor de internationale ngo die met het rapport naar boven komt, is het trieste rapport een verrassing. “De vaststellingen liggen in het verlengde van eerdere vernietigende rapporten, zoals deze van GRECO, het anticorruptieoverleg binnen de Raad van Europa”, vervolgt Pas. “En wanneer deze Europese anticorruptie- en transparantiewaakhond dan met aanbevelingen afkomt om aan de toestand in dit land te verhelpen, wordt daar niet of nauwelijks uitvoering aan gegeven.”
Volgens Transparency International moet er in dit land strengere regelgeving komen over lobbywerk, het aanvaarden van geschenken en het cumuleren van mandaten. “Om niet verder af te gaan als een gieter moet daar in België uiteraard werk van gemaakt worden”, merkt Pas tot slot op. “Maar sta ons toe daar, om het zacht uit te drukken, de allergrootste twijfels bij te hebben. We zijn vooralsnog gedoemd onze dagen te slijten in een land waar politici van beleidspartijen er op geen enkele manier in slagen nog maar een beetje op zichzelf te besparen. Het lukt ze in deze tijden van besparingen zelfs niet ernstig te snoeien in hun partijfinanciering, of in hun veel te grote ministeriële kabinetten.”
